Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου 2012

Πoιό λοιπόν είναι το «καλό» ελαιόλαδο και πώς θα το ξεχωρίσω;

Το «καλό» Ελληνικό ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Το «εθνικό» αγροτικό προϊόν συνεχίζει να παράγεται σε άριστη ποιότητα και να διατίθεται στους Έλληνες καταναλωτές σε προσιτή (υπό προϋποθέσεις) τιμή .

Πoιό λοιπόν είναι το «καλό» ελαιόλαδο και πώς θα το ξεχωρίσω;

Έπονται μερικοί βασικοί και ολότελα πρακτικοί κανόνες, διατυπωμένοι ιεραρχικά και με τη σημείωση ότι για να ισχύει ο δεύτερος πρέπει να ισχύει ο πρώτος κ.ο.κ. . Μιλάμε πάντα για το ελληνικό «εξαιρετικό παρθένο» ελαιόλαδο.

1. Άριστη αγορά θεωρείται εκείνη για την οποία έχω βεβαιωθεί ότι ΟΛΑ τα χρήματα που πληρώνω παραμένουν στην Ελλάδα. Αυτό σημαίνει ότι προσέχω α. από ποιόν αγοράζω, καθόσον υπάρχουν πωλητές (εταιρείες τυποποίησης, μπακάλικα κτλ.) που κρύβουν τα μη ελληνικά συμφέροντά τους κάτω από ελκυστικές ελληνικές επωνυμίες, β. μετά την επαλήθευση της προηγούμενης συνθήκης θα πρέπει να σιγουρευτώ πως και τα υλικά τυποποίησης (μπουκάλια, δοχεία, ετικέτες κτλ.) είναι κατασκευασμένα στην Ελλάδα και γ. αφού εκπληρώνονται οι δύο προηγούμενες συνθήκες θα πρέπει να σιγουρευτώ ότι το προϊόν που ετοιμάζομαι να αγοράσω δεν έχει υποστεί τηλεοπτική (τουλάχιστον) διαφήμιση (τουτέστιν, αν αγοράσω κάτι που διαφημίζεται στην τηλεόραση πληρώνω στην τιμή του προϊόντος και κοπανιστό αέρα εις υγεία εμού του κορόιδου).

2. Δεν αγοράζω ποτέ ελαιόλαδο συσκευασμένο στον παραδοσιακό 16λιτρο (περίπου) τενεκέ, γιατί απλώς πετάω τα λεφτά μου, αγοράζοντας ένα προϊόν που, ακόμα και άριστο να είναι (που δεν είναι), σε λίγο καιρό θα έχει γίνει σκάρτο. Το ότι ξέρω τον παραγωγό δεν προσφέρει τίποτα θετικό σε μια τέτοια αγορά.

3. Αγοράζω μόνο τυποποιημένο ελαιόλαδο, εφόσον είναι συσκευασμένο σε μπουκάλι γυάλινο ή PET (πλαστικό τροφίμων) ή σε λευκοσιδηρά δοχεία ή σε ειδικούς ασκούς, και πάντοτε σε χωρητικότητες το πολύ πέντε λίτρων.

4. Προτιμώ να κάνω τις αγορές μου από ελαιοπαραγωγούς (δηλαδή αγρότες μεμονωμένους ή συνεταιρισμένους και ελαιοτριβείς), γιατί οι ελαιοπαραγωγοί, επειδή σέβονται το προϊόν του ιδρώτα τους, βάζουν με καμάρι τα στοιχεία τους πάνω στις συσκευασίες, ώστε να μπορώ να επικοινωνήσω απευθείας μαζί τους, αν κάτι δεν μου άρεσε, αν θέλω κάποια παραπάνω πληροφορία κτλ.



-->


5. Πέραν της ένδειξης οξύτητας, της ένδειξης «εξαιρετικό παρθένο» και κάποιων άλλων σημάνσεων, η αναγραφή ποιοτικών δεικτών, κατά τρόπο που να συνάγεται ότι το προϊόν έχει υποστεί ποιοτικό έλεγχο, είναι σημάδι θετικό (συνήθως, υπεροξείδια, Κ, και κηροί).

6. Εφόσον έκανα την αγορά, αν κατά τη δοκιμή διαπιστώσω ότι το προϊόν είναι διαυγές και ότι μου δίνει μια γεύση που θα μπορούσα να την περιγράψω σαν φρουτώδη, πικρή ή πικάντικη κι ένα άρωμα που μου θυμίζει τη μυρωδιά των φύλλων της ελιάς, όταν τα τρίβω στην παλάμη μου, τότε έχω κάνει μια κατ΄αρχάς άριστη αγορά.

7. Η αγορά μου, ωστόσο, θα μείνει μόνο κατ΄αρχάς άριστη (και όχι συνολικά), εάν πληρώσω για κάθε λίτρο λάδι πάνω από 5,5 € για συσκευασίες ενός λίτρου και πάνω από 5,0 ευρώ (ανά λίτρο) για συσκευασίες μέχρι πέντε λίτρα.
Δεν υπάρχουν εξωτικά και ειδικά ελαιόλαδα που δικαιολογούν τιμές μεγαλύτερες. Μεγαλύτερες τιμές δικαιολογούνται μόνο στην περίπτωση αγοράς κάποιας κατηγορίας (συνήθως μικρές παραγωγές) με ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά. Στην κατηγορία αυτή ανήκουν, για παράδειγμα, το πραγματικό αγουρέλαιο και το (δυσεύρετο) λάδι αγριελιάς.

8. Για να διατηρήσω σε άριστη κατάσταση το άριστο ελαιόλαδο που αγόρασα, πρέπει να το κρατήσω σε θερμοκρασία κάτω από 20 βαθμούς και να μη το δει ποτέ φως. Καλό είναι να θυμάμαι ότι ελαιόλαδο είναι «ζωντανό» προϊόν, οπότε το χρώμα και η γεύση του με τον καιρό αλλοιώνονται. Προτιμώ λοιπόν τις μικρότερες συσκευασίες, ώστε να καταναλώνεται γρήγορα το περιεχόμενό τους, και προσέχω κάθε φορά που ανοίγω μια συσκευασία να την ξανακλείνω καλά, μέχρις ότου τελειώσει το περιεχόμενό της, οπότε επιβάλλεται να την πετάξω…

Κειμενάκι από το διαχειριστή του ebloko.gr

Παρασκευή, 10 Φεβρουαρίου 2012

Η καλλιέργεια θυμαριού




Το θυμάρι είναι ένα φυτό που καλλιεργείται πολύ εύκολα, και που ευδοκιμεί πολύ καλά στο κλίμα της χώρας μας, όπως φαίνεται στις παρακάτω απαιτήσεις του.
Το θυμάρι(το καλλιεργήσιμο) είναι ένα πολυετές(μέχρι 6 – 7 έτη) θάμνο, με ύψος περίπου 20 – 50 cm, και με μικρά(12 cm), στενά φύλλα.
Αναπτύσσεται καλά σε θερμές και σε ψυχρές περιοχές, σε παραθαλάσσιες μέχρι και στα βουνά(υψόμετρο: 2500 μέτρα). Δεν έχει ιδιαίτερες εδαφικές απαιτήσεις , αλλά σε ασβεστούχα εδάφη δίνει καλή απόδοση. Δίνει ικανοποιητική απόδοση ως ξερική καλλιέργεια, σε συνθήκη παρατεταμένη ξηρασία ποτίζεται(το πότισμα αυξάνει την παραγωγή).
Ο πολλαπλασιασμός του γίνεται με σπόρο, με παραφυάδες ή και με μοσχεύματα βλαστών. Η σπορά γίνεται σε σπορείο τον Αύγουστο και μεταφύτευση τον Οκτώβριο – Νοέμβριο(όταν τα φυτά έχουν ύψος 10 – 20 cm) ή στην ύπαιθρο την άνοιξη. Οι παραφυάδες παίρνονται την άνοιξη από τα παλιά, καλά επιλεγμένα φυτά, και μεταφυτεύονται σε αποστάσεις ανάλογες με τον εξοπλισμό σας(ενδεικτικά: 40 – 45 cm πάνω στην γραμμή και μεταξύ των γραμμών).
-->

Η καλλιέργεια θυμαριού δεν έχει πολλές καλλιεργητικές φροντίδες, γενικά αυτές οι φροντίδες μπορεί να είναι: η καταπολέμηση ζιζανίων, μια μόνο λίπανση την άνοιξη με σύνθετο λίπασμα εμπλουτισμένο με μαγνήσιο, και ψεκασμοί, βέβαια εάν μόνο αντιμετωπίζετε προσβολές της εκμετάλλευσής σας από έντομα και ασθένειες.
Η συγκομιδή γίνεται τον δεύτερο χρόνο, με αποδόσεις που κυμαίνονται από 400 – 800 kg το στρέμμα χλωρού θυμαριού ή 100 – 200 kg ξηρού θυμαριού. Το θυμάρι στην αγορά πωλείται ως βότανα, επίσης παρασκευάσετε ένα ομώνυμο αιθέριο έλαιο(η περιεκτικότητα του ελαίου στο φυτό θυμαριού είναι περίπου 3%). Γενικά το θυμάρι, όπως και τα μυρωδικά βότανα, έχουν μεγάλη ζήτηση, και νομίζω μπορούν να παρέχουν ένα καλό εισόδημα.
Η καλλιέργεια των μυρωδικών(όπως και το θυμάρι) χρηματοδοτείται μέσο ΕΣΠΑ σε ποσοστό που μπορεί να φτάσει και το 70% (για εγκατάσταση των φυτειών, για μηχανολογικό εξοπλισμό και κτιριακές εγκαταστάσεις).

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

ανάγκες(έδαφος - πότισμα - λίπανση)των φυτών(ΦΙΣΤΙΚΙΑ - ΚΑΡΥΔΙΑ - ΚΑΣΤΑΝΙΑ - ΜΗΛΙΑ - ΑΧΛΑΔΙΑ - ΕΛΙΑ - ΡΟΔΑΚΙΝΙΑ - ΚΕΡΑΣΙΑ - ΒΕΡΙΚΟΚΚΙΑ) για την καλή ανάπτυξη τους

ΦΙΣΤΙΚΙΑ

Έδαφος

Προσαρμογή σε ποικιλία εδαφών. Συνήθως όμως προτιμά βαθιά, ελαφρά ή ξηρά και αμμοπηλώδη εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε CaCO3. Δεν ανέχεται τα υγρά βαριά εδάφη και γενικά εκείνα που δεν αποστραγγίζονται καλά. Ανέχεται τα ελαφρώς όξινα, αλκαλικά ή αλατούχα εδάφη. Νόστιμα φιστίκια παράγονται σε εδάφη στραγγερά, ασβεστώδη και με μέση σύσταση.
Πότισμα
Παροχή νερού κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνει την παραγωγή.
Έλλειψη υγρασίας προκαλεί μια εντονότερη εκδήλωση παρενιαυτοφορίας.

Μεγαλύτερες ανάγκες νερού παρατηρείται κατά το γέμισμα των καρπών (Ιούνιο-Αύγουστο).
Περίσσεια νερού προκαλεί μια υπερβολική αύξηση δένδρου και μια αρνητική επίδραση στο άνοιγμα καρπών.
Αποφυγή χρήσης κακής ποιότητας νερού γιατί μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα.
Σύστημα ποτίσματος: στάγδην. Δεν θα πρέπει να διαβρέχεται ο κορμός (κίνδυνος από φυτόφθορες)
Λίπανση
Ν=2.5 - 2.9, Ρ= 0.14 - 0.17, Κ=1 - 2, Ca=1.3 - 4, Mg=0.6 - 1.2, Na= 0.002 - 0.007, Cl=0.1 - 0.3, Mn=30 - 80ppm, B=55 - 230, Zn=7 - 14ppm
Tροφοπενία Ρ και Κ: μείωση της παραγωγής, προσβολή από το βερτισίλλιο
Οργανική λίπανση: η κοπριά (1 - 2 t/στρμ. Κάθε 1 - 2 χρόνια). Όταν υπάρχει έλλειψη κοπριάς: εφαρμόζεται μια χλωρή λίπανση (κουκιά, βίκος κ.α.)



-->

ΚΑΡΥΔΙΑ

Έδαφος
Βαθύ με αμμοπηλώδη σύσταση, καλά αποστραγγιζόμενο, αρδευόμενο και πλούσιο σε οργανική ουσία. Ανέχεται ευρέα pH (5-8) και είναι ευαίσθητη σε αυξημένες συγκεντρώσεις Na, Cl, B.
Δροσερές παραποτάμιες, πρόποδες λόφων και παραθαλάσσιες περιοχές είναι οι πιο κατάλληλες.
Πότισμα
Ανάγκες ποτίσματος: Ιούνιο- Οκτώβριο

Έλλειψη χειμερινών βροχοπτώσεων: πότισμα κατά τα τέλη χειμώνα για ανοιξιάτική βλάστηση.
Έλλειψη νερού: μεγάλο ποσοστό μικρών καρυδιών.
Παρατεταμένη έλλειψη: συρρίκνωση και μαύρισμα ψίχας.
Λίπανση

Πολύ απαιτητική σε Ν.

Κοπριά: εφαρμόζεται νωρίς την άνοιξη μόνο.
Παροχή Ν: τέλη Φεβρ.(2/3) και αμέσως μετά την καρπόδεση (1/3). Κ, Ρ: τέλη φθινοπώρου-αρχές Χειμώνα.

-->

ΚΑΣΤΑΝΙΑ

Έδαφος
Αμμώδες ή αμμοπηλώδες, ηφαιστειογενές και καλής αποστράγγισης, pH=4.5 - 6.5. Απαλλαγμένο από Ca.
Πότισμα
Ανάγκη σε νερό ιδιαίτερα κατά την νεαρά τους ηλικία και σε εποχή παρατεταμένης ξηρασίας.
Λίπανση
Απαιτητική σε Ν. Χορήγηση ανάλογα με την ηλικία: αρχή -1η δόση 50 gr/δένδρο κάθε χρόνο από 15 Μάρτη έως 15 Απρίλη.
Από τον 6ο χρόνο -λίπανση με Ν, Ρ, Κ.
Ν: 27-36 kg NaNO3/στρεμ. (9-12 μονάδες/στρεμ)
Ρ: 30-45 kg υπερ-φωσφορικού (super 25)/στρεμ(6-9)
K:18-24 kg KCl ή KS /στρεμ.(9-12)


-->

ΜΗΛΙΑ

Έδαφος
Ανάγλυφο εδάφους: Αποφεύγονται επίπεδες τοποθεσίες που περιβάλλονται από λόφους ( έκθεση σε παγετούς).
Συνιστάται: επιλογή κατηφορικών τοποθεσίας που καταλήγει σε επίπεδη επιφάνεια. Αποφυγή έτσι κινδύνων όπως άνεμοι, παγετώνες κτλ.
Υπέδαφος: μεγαλύτερη σημασία από το επιφανειακό έδαφος. Πρέπει: καλή αποστράγγιση, σύσταση αμμοπηλώδη, pH εδάφους = 6,5 - 6,8.
Αποστράγγιση: καλή, κυρίως κατά τα τέλη του χειμώνα - αρχές άνοιξης γιατί τότε η αποστράγγιση είναι δυσκολότερη.

Ανεμοπροστασία: Εγκατάσταση ανεμοφρακτών, στις ανεμόπληκτες περιοχές, για προστασία και μείωση ταχύτητας ανέμου και για μείωση απώλειας υγρασίας από εξάτμιση, ζημιές.
Πότισμα
Γενικά για να θεωρηθεί ένα πότισμα ικανοποιητικό χρειάζεται να γνωρίζουμε:
-την ποσότητα νερού που απορροφούν τα δένδρα από το έδαφος
-ότι η ποσότητα του νερού και η ποσότητα ποτισμάτων επηρεάζεται από τον τύπο του εδάφους και τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής
-ότι η μισή ποσότητα, που καταναλίσκεται κάθε χρόνο, πρέπει να διαθέτεται κατά Ιούλιο και Αύγουστο
-ότι οι παράγοντες, που τείνουν να περιορίσουν τη δια σπορά των ριζών σε βάθος, επηρεάζουν αποφασιστικά και την ανάγκη για πιο συχνά ποτίσματα
-ότι τα αμμώδη εδάφη, που έχουν μικρότερη ικανότητα συγκρατήσεως, χρειάζονται αραιότερα ποτίσματα
-ότι τα συνεκτικά επιφανειακά εδάφη και υπεδάφη και τα αδιαπέραστα στρώματα βράχων περιορίζουν τη δραστηριότητα των ριζών και αναστέλλουν την ανάπτυξη των δένδρων.
Επίδραση νερού στη βλάστηση: Η μηλιά επωφελείται κατά την ταχεία αύξηση της βλάστησης και έμμεσα για την επόμενη βλαστική περίοδο.
Επίδραση νερού στην αύξηση των ριζών: αναστολή της αύξησης ριζών όταν η εδαφική υγρασία είναι ανεπαρκής.
Επίδραση νερού στο σχηματισμό και ανάπτυξη των καρποφόρων οφθαλμών: Η μεγάλη ξηρασία και οι πολλές καλοκαιρινές βροχές παρέτειναν τον σχηματισμό. Όχι μεγάλη επίδραση.
Επίδραση νερού στην καρπόδεση και ανάπτυξη καρπών: Καρπόδεση: παροχή νερού ευνοεί την απορρόφηση Ν.
Ανάπτυξη: αύξηση μεγέθους από παροχή νερού(Μάιο και Αύγουστο)

Επίδραση νερού στην παραγωγή: ευνοϊκή

Επίδραση νερού στην ποιότητα των καρπών : παροχή νερού τον Ιούλιο – Αύγουστο προκαλεί μια αύξηση της περιεκτικότητας των καρπών σε σάκχαρα και μια βελτίωση χρωματισμού και ποιότητας κατά την συντήρηση.
Συστήματα ποτίσματος
Πότισμα με κατάκλιση: Ακατάλληλο σε μηλεώνες ευαίσθητους στη Phytophora cactorum (μύκητας)

Πότισμα με διπλές λεκάνες: Αναχώματα γύρω από το λαιμό του δέντρου σε απόσταση 50 cm για την Αποφυγή ανάπτυξης μύκητα
Πότισμα με αυλάκια: 2 - 4 παράλληλα αυλάκια σε κάθε σειρά δέντρων.
Πότισμα με τεχνητή βροχή: Ομοιόμορφη κατανομή νερού στο έδαφος, αποφυγή σπατάλης νερού, ελάχιστα εργατικά
Πότισμα στάγδην: μικρό κόστος λειτουργίας, οικονομία νερού, δεν διαβρέχονται τα κενά μεταξύ των δέντρων, η συνεχής παροχή διατηρεί τα άλατα στο έδαφος διαλυτά, αποτελεσματικότητα λίπανσης. Μειονεκτήματα: εμφράξεις σταλακτήρων, δημιουργία συνθηκών λιμνάσεως του νερού, συγκεντρώσεις αλάτων
Λίπανση

Η λίπανση οργανώνεται μετά από μια ανάλυση φύλλων (φυλλοδιαγνωστική) (40-100 φύλλα) τα φύλλα λογχοειδών που καρποφόρησαν συλλέγονται ευκολότερα δίνουν σταθερότερα αποτελέσματα. Πλύσιμο φύλλων: Απαραίτητο για προσδιορισμό μικροστοιχείων και για απομάκρυνση υπολειμματικών φυτοφαρμάκων.
Μακροστοιχεία
Άζωτο (βασικό): Tροφοπενία Ν κάτω από 1,9% , επάρκεια μεταξύ 2 - 2,4%.
Tροφοπενία Ν: συμπτώματα: Καχεκτική βλάστηση, αποχρωματισμός φύλλων, χλωρωτικά νεύρα, μικροί καρποί που καθυστερούν να ωριμάσουν.
Κάλιο: Τροφοπενία Κ κάτω από 1%, επάρκεια πάνω από 1,2%
Προτιμάμε το θειικό και όχι το χλωριούχο διότι μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα. 250 kg/ στρέμμα. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη 500 kg/ στρέμμα. Σε όξινα εδάφη 60-120 kg/ στρέμμα.
Φώσφορος: Επάρκεια μεταξύ 0,1-0,3%. 125 kg Ρ2Ο3 (υπερφωσφορικού)
Μαγνήσιο: Επάρκεια >0,25%, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα νιτρικού Mg
Μικροστοιχεία
Ψευδάργυρος: Επάρκεια >18 ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς.
Μαγγάνιο: Επάρκεια > 20ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα Mn (Απρίλιος)
Χαλκός: Επάρκεια Cu > 4 ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα Cu EDTA.
Βόριο: Επάρκεια Β 25-70 ppm, περίσσεια Β > 100 ppm, τροφοπενία Β < 20 ppm. Η τροφοπενία θεραπεύεται με διαφυλλικούς ψεκασμούς με “Solubor” και με την προσθήκη 6 kg/ στρέμμα βόρακα
Ασβέστιο: Επάρκεια Ca > 1%
Τροφοπενία: Bitter: Μαύρες κηλίδες πάνω στο μήλο. Ενσωμάτωση Ca πριν εγκατασταθεί η καλλιέργεια.
Χλώριο: Περίσσεια Cl > 0,3%
Τροφοπενία Cl: Ξήρανση περιφέρειας ή ολόκληρου φύλλου.




-->

ΑΧΛΑΔΙΑ

Έδαφος
Απαιτεί εδάφη με καλή αποστράγγιση. Αμμοπηλώδη μέχρι αργιλλοαμμώδη εδάφη.
Αποφεύγονται ασβεστούχα εδάφη όταν χρησιμοποιούμε υποκείμενα κυδωνιάς, διότι έτσι έχουμε χλωρώσεις, ξηράνσεις και μείωση της παραγωγής.
ΡΗ= 6,57 και CaCO3 <3 - 4%.
Ικανοποιητική βλάστηση: ελεύθερη ανάπτυξη ριζικού συστήματος, επαρκείς αερισμός εδάφους, υγρασία, οργανική ουσία και θρεπτικά στοιχεία.
Πότισμα

Η αχλαδιά έχει ανάγκη ποτίσματος. Μεγαλύτερες απαιτήσεις: Μάιος- Οκτώβριος (αρχές βροχοπτώσεων).
Πρέπει το νερό να είναι καλής ποιότητας .
Πρέπει η υγρασία του εδάφους να είναι 50% .
Το νερό επηρεάζει: την βλάστηση, το ριζικό σύστημα, τον σχηματισμό καρποφόρων οφθαλμών ( θετικά από πότισμα, αρνητικά από βροχοπτώσεις λόγω συννεφιάς- κακοκαιρίας).

Με έλλειψη νερού: δεν έχουμε καλή διαφοροποίηση οφθαλμών με συνέπεια τον σχηματισμό ατελών ανθέων και στην συνέχεια την μείωση της παραγωγής.
Το νερό επηρεάζει την καρπόδεση: άρα την παραγωγή και την ποιότητα (χρωματισμός, ποσότητα σακχάρων). Καρποί που ποτίζονται τακτικά, έχουν περισσότερα σάκχαρα και καλύτερο χρώμα.
Λίπανση
Όπως και στην μηλιά, πρέπει να έχει προηγηθεί ανάλυση εδάφους.
Φυλλοδιαγνωστική: παίρνω φύλλα πλήρως αναπτυγμένα κατά την χειμερινή περίοδο από λογχοειδή που δεν φέρουν καρπούς.
Περίσσεια Ν: αναστέλλουμε την λίπανση με Ν για 1 χρόνο (2,3 - 2,7 επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Ρ: (σπάνια στην Ελλάδα) Μικροί καρποί, επηρεάζεται η ποιότητα (0,14 - 0,2% επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Κ: ξηράνσεις άκρων φύλλων (1,2 - 2% επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Ca: ξηράνσεις της κορυφής βλάστησης (1,4-2,1% επιθυμητό επίπεδο)
Έλλειψη Mg: χλωρωτική επιφάνεια με μορφή ανάποδου V. Η προσθήκη Ca βελτιώνει τη δέσμευση Mg (0,3-0,5% επιθυμητό επίπεδο)
ιχνοστοιχεία
Τροφοπενία Fe: έλασμα κιτρινωπό. Σε εδάφη με πολύ Ca και πολύ υγρασία. Λύση : προσθήκη οργανικού Fe. (60-200 ppm επιθυμητό επίπεδο)
Τροφοπενία Mn :χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ των νευρώσεων φύλλου. Ο φλοιός εσωτερικά του ξύλου αρχίζει να ξεραίνεται , και σχηματίζονται μικροί καρποί που ο φλοιός τους σχίζεται.
Τροφοπενία Zn: μικρά μεσογονάτια διαστήματα, χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ νεύρων. Λόγω υπερβολικής λιπάνσεως Ρ, Κ. Θεραπεία: εφαρμογή του ZnSO4 (στο έδαφος) ή από την κόμη του δέντρου όταν το φύλλωμα είναι ενεργό.
Τροφοπενία Cu : μαραίνεται και κάμπτεται το επάκτιο τμήμα της βλάστησης..
Β (βόριο): Επηρεάζει την καρπόδεση, μεγάλοι μίσχοι και ατελή άνθη. Αν έχουμε μια καλή ανθοφορία και στην συνέχεια μια κακή καρπόδεση τότε υποψιάζομαι έλλειψη Β.
Θεραπεία : προσθέτω βόρακα ή άλλο διαφυλλικό λίπασμα,
Περίσσεια Β: κάνω σύστημα κατάκλισης (αν φτάνει το έδαφος) ή βελτιώνω ποιότητα νερού με πρόσθεση καλύτερης ποιότητας νερού (αν φτάνει το νερό).
ΕΛΙΑ

ανάγλυφο εδάφους
Επιλογή μιας κατηφορικής τοποθεσίας που καταλήγει σε επίπεδη επιφάνεια για εγκατάσταση ελαιώνα για αποφυγή επιδράσεων παγετού.
Επίπεδες τοποθεσίες κατάλληλες όταν δεν σημειώνονται παγετοί.
Ανάγκη από άφθονο ηλιακό φως. Κατάλληλες τοποθεσίες αυτές που έχουν νότια έκθεση στις πιο ψυχρές περιοχές της Μεσογείου, αυτές που έχουν ανατολική ή δυτική στις πιο ζεστές.
έδαφος
Η ελιά αναπτύσσεται ικανοποιητικά σε πολλά είδη εδαφών.
- Αδύνατη βλάστηση παρουσιάζουν τα διαρκώς υγρά εδάφη ή τα εδάφη με pH ≥8.5, αποφεύγονται τα κακώς αποστραγγιζόμενο ή πολύ αλκαλικά εδάφη.
- Αναπτύσσεται πολύ καλά σε εδάφη πλούσια σε ασβέστιο και βόριο. Σε εδάφη που δεν περιέχουν πάνω από 10% θειικό ασβέστιο και 1 gr NaCl/Kg εδάφους.

Χαρακτηριστικά εδάφους για ξερική ελαιοκαλλιέργεια σε ξερικές περιοχές:

  1. Απαιτείται νερό από το έδαφος. Το διαθέσιμο εδαφικό νερό θα πρέπει να βρίσκεται τόσο βαθιά ώστε να αποφευχθεί η εξάτμιση του από τον ήλιο. Το έδαφος πρέπει να είναι διαπερατό σε αρκετό βάθος για να απορροφά το νερό πιο γρήγορα και με μικρή εδαφική ικανότητα συγκράτησης νερού, τέτοια εδάφη είναι τα ελαφρά και αμμώδη.
  2. Ακόμη πιο κατάλληλα θεωρούνται τα εδάφη που αποτελούνται και από άλλου είδους λεπτά και λιγότερο διαπερατά στρώματα. Τα εδάφη αυτά συγκρατούν καλύτερα το νερό και τα θρεπτικά στοιχεία από τα καθαρώς αμμώδη εδάφη.
  3. Ως πιο κατάλληλο έδαφος θεωρείται εκείνο που περιέχει άργιλο σε ποσοστό 10 - 30%.
Χαρακτηριστικά εδάφους για ποτιστικούς ελαιώνες:
Επιλέγονται τα πηλώδη εδάφη με ελαφρώς αμμώδη επιφάνεια : διευκολύνεται η ανάπτυξη των ριζών, καλλιέργεια εδάφους, συγκομιδή καρπών με βροχερό καιρό.
γενικές παρατηρήσεις
Μεταξύ των ξερικών και ποτιστικών εδαφών ο παράγοντας που καθορίζει την διείσδυση και τη συγκράτηση του νερού της βροχής στο έδαφος είναι το ποσοστό της αργίλου του εδάφους. Εδάφη με αδιαπέραστα σκληρά στρώματα λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια τους πρέπει να αποφεύγονται γιατί δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες στο ριζικό σύστημα των δένδρων.
νερό
Η ελιά αν και θεωρείται ανθεκτική στην ξηρασία δίνει μεγαλύτερες σοδειές όταν ποτίζεται. Είναι πιο ανθεκτική σε αλατούχα νερά από άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες. Ακατάλληλο νερό για πότισμα θεωρείται εκείνο που περιέχει πάνω από 2 gr NaCl/Kg νερού.
λίπανση της ελιάς
Πριν από την εφαρμογή, αναγκαίο να γνωρίζουμε: φυσικές ιδιότητες εδάφους (σύσταση, διαπερατότητα, βάθος, κτλ)
Η περιεκτικότητα σε αφομοιώσιμα θρεπτικά στοιχεία επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες και είναι χρήσιμη μόνο για επισήμανση έλλειψης ή περίσσειας κάποιου θρεπτικού στοιχείου.
pH και περιεκτικότητα σε Ca : επηρεάζουν την απορρόφηση κάποιων θρεπτικών στοιχείων παρεχόμενων υπό μορφή λιπάσματος.
Θρεπτικές ανάγκες της ελιάς:
N: 1,5 - 2,0%(<1,4% τροφοπενία), Κ >0,8% (<0,4% τοφοπενία), P: 0,1 - 0,3%, Ca >1,0%, Mg >0.1%, Na >0.2% περίσσεια, Cl> 0.5% περίσσεια, Β <1,4 ppm τροφοπενία, Cu >4ppm, Mn >20ppm

ΡΟΔΑΚΙΝΙΑ

Έδαφος
Ευδοκιμεί καλύτερα σε βαθιά και αμμοπηλώδη εδάφη, καλής αποστράγγισης και πτωχά σε CaCO3.
Πότισμα
Απαίτηση σε νερό καθ’ όλη τη βλαστική περίοδο κυρίως κατά τη περίοδο σκλήρυνσης του πυρήνα μέχρι της ωρίμανσης του καρπού.
Διαφορετικά: οι καρποί έχουν μικρό μέγεθος και με μειωμένει ποιότητα στη τρέχουσα και την επόμενη περίοδο.
Περίσσεια νερού: προκαλεί ζημιά στο ριζικό σύστημα, κυρίως σε εδάφη κακής αποστράγγισης.
Λίπανση
Ροδακινιά: απαιτητική σε ανόργανα θρεπτικά στοιχεία, κυρίως σε Ν και Κ.
Συμπτώματα:
Τροφοπενία Ν:φύλλα μικρά, χλωρωτικά. Βλάστηση: κοντή και λεπτή, καρποί: μικροί, έντονα χρωματισμένοι και προ ωρίμανση. Διόρθωση με παροχή Ν στο έδαφος νωρίς την άνοιξη.
Τροφοπενία Κ: αδύνατη βλάστηση και συστροφή φύλλων (ζάρωση και περιφερειακό κάψιμο). Ελαφρά τροφοπενία: μείωση μεγέθους καρπών και παραγωγής. Διόρθωση με παροχή καλιούχων λιπασμάτων κατά τον χειμώνα.
Τροφοπενία Mg: ελαφρύ κιτρίνισμα ελασμάτων φύλλων μεταξύ νευρώσεων. Έντονη τροφοπενία: Περιφερειακό κάψιμο φύλλων. Διόρθωση με ασβεστόλιθο.
Τροφοπενία Β: ξήρανση βλαστών, πτωχή έκπτυξη οφθαλμών, καφέ κηλίδες στους καρπούς. Διόρθωση:διαφυλλικοί ψεκασμοί με βορικό οξύ ή προσθήκη βόρακα στο έδαφος.
Τροφοπενία Zn: φύλλα: ελαφρά κίτρινα, κυματώδης, συστραμμένα και σχηματίζουν ροσέττα στην κορυφή των βλαστών. Έντονη τροφοπενία: πολύ μικρά φύλλα. Διόρθωση: 1- 2 διαφυλλικούς ψεκασμούς με χηλικό Zn.
Τροφοπενία Fe: χλωρωτικά συμπτώματα μεταξύ των νευρώσεων των επάρκιων φύλλων, κιτρίνισμα φύλλων και λευκή απόχρωση. Έντονη τροφοπενία: ανώμαλη περιφερειακή νέκρωση φύλλων και πρόωρη φυλλόπτωση. Αδύνατη βλάστηση και ξήρανση βλαστών. Διόρθωση: προσθήκη χηλικού Fe στο έδαφος.
Τροφοπενία Mn: χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ των νευρώσεων νεαρών επάρκιων φύλλων. Διόρθωση: διαφυλλικοί ψεκασμοί δ/τος θειικού Mn.


-->

ΚΕΡΑΣΙΑ

Έδαφος
Η κερασιά είναι ευαίσθητη στο Verticillium. Θέλει αμμοπηλώδη εδάφη καλής αποστράγγισης και όχι υψηλή συγκέντρωση σε CaCO3.
Απολύμανση εδάφους με το πιο κατάλληλο απολυμαντικό για φύτευση κερασιάς.
Πότισμα
Μεγαλύτερες ανάγκες: άνοιξη και αρχές καλοκαιριού. Σε περίοδο ξηρασίας τα φύλλα απορροφούν νερό από τους καρπούς με συνέπεια την μείωση παραγωγής.
Πότισμα προ συγκομιδής: απαιτείται!
Λίπανση
Για καθορισμό λιπαντικών αναγκών: μήκος βλάστησης, χρώμα φύλλων, παραγωγή και ανάλυση εδάφους και φύλλων.
Ν: αυξάνει την βλάστηση και την παραγωγή
Τροφοπενία: κοντές και λεπτές επάρκιες βλαστήσεις, μικρά χλωρωτικά φύλλα, μικροί και πρόωρης ωρίμανσης καρπών
Περίσσεια: καθυστέρηση ωρίμανσης και χρωματισμού
Κ: Τροφοπενία: συστροφή φύλλων προς την πάνω επιφάνεια και περιφερειακό κάψιμο
Περίσσεια: μαλάκωμα στη σάρκα των καρπών
Ρ: Η παροχή αυξάνει περιεκτικότητα θρεπτικών στους καρπούς. Δεν επηρεάζει την ωρίμανση και την ποιότητα.
Mg: Τροφοπενία: περιφερειακό κοκκίνισμα φύλλων και νέκρωση τους. Διόρθωση με προσθήκη θειϊκού Mg.
ιχνοστοιχεία
Zn: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων συν μικρά μεσογονάτια διαστήματα στα πρώτα στάδια ανάπτυξης.
Ισχυρή τροφοπενία: οι οφθαλμοί δεν εκπτύσσονται σε πολλούς κόμβους και οι βλαστοί έχουν μικρά φύλλα και σχηματίζουν ροσέττα.
Διόρθωση: ψεκασμοί με θειικό Zn ή οξείδιο Zn αντίστοιχα.
B: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων και περιφερειακή νέκρωση αυτών.
Διόρθωση: παροχή βόρακα στο έδαφος
Mn: Τροφοπενία:χλώρωση φύλλων
Διόρθωση: διαφυλλι8κό ψεκασμό διαλύματος θειικού Mn.
Fe: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων
Διόρθωση: προσθήκη χηλικού Fe στο έδαφος.
=> Η υπερβολική παροχή ενός στοιχείου μπορεί να προκαλέσει τροφοπενιακά συμπτώματα ενός άλλου στοιχείου (Πχ: υψηλή Κ προκαλεί τη μείωση Mg)

ΒΕΡΙΚΟΚΚΙΑ

Έδαφος
Ευδοκιμεί σε πηλώδη εδάφη καλής αποστράγγισης. pH όχι πολύ αλκαλικό. Δεν πρέπει να καλλιεργείται σε εδάφη που προϋπήρχαν φυτά οικογένειας Solanaceae (κίνδυνος από βερτισίλιο). Απολύμανση με χλωροπικρίνη ή βρωμιούχο μεθύλιο.
Πότισμα
Αυξημένες ανάγκες σε νερό. Έλλειψη νερού μετά τη συγκομιδή, επηρεάζει διαφοροποίηση οφθαλμών.
Λίπανση
Β: Βασικό. Επηρεάζει τον σχηματισμό ανθέων. Άνθη με πολύ μεγάλο μισχό: ένδειξη έλλειψης Β.

Σημειώσεις δενδροκομείας


Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Τα καλύτερα λαχανικά και φρούτα αποτοξίνωσης


Τα καλύτερα λαχανικά και φρούτα αποτοξίνωσης

Μερικά φρούτα και λαχανικά βοηθούν στην καταπολέμηση τοξινών στον οργανισμό πιο αποτελεσματικά από άλλα.
Ένα φρούτο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα!
Παρακάτω είναι μερικά φρούτα και λαχανικά με τις διάφορες ιδιότητες και δράσεις στον οργανισμό.

-->

Το αβοκάντο: πλούσιο σε κάλιο και φυτικές ίνες. Επιτρέπει το σώμα να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις ελεύθερες ρίζες. Περιέχει ένα αντιοξειδωτικό που επιτρέπει τις τοξίνες να είναι διαλυτές στο νερό συνεπώς να αφαιρεθούν πιο εύκολα.

Αγκινάρα: πολύ πλούσια σε κάλιο. Προωθεί την παραγωγή και την εξάλειψη της ουρίας αυξάνοντας έτσι την αντιτοξική δύναμη του ήπατος. Οι αντιοξειδωτικές θρεπτικές ουσίες που περιέχει, αυξάνουν την παραγωγή της χολής, βελτιστοποιώντας τη μεταφορά τοξινών προς τα έντερα, όπου αποβάλλονται.

-->

Παντζάρι(τεύτλα): πλούσιο σε κάλιο και βιταμίνη Α. Περιέχει ουσίες που επιτρέπουν την απορρόφηση των τοξικών μετάλλων και περιέχει ένα ένζυμο που εμπλέκεται στην εξάλειψη των φυσικών αποβλήτων. Την Βιταμίνη που περιέχει, υποβοηθά στην γρήγορη υποβάθμιση των λιπαρών οξέων στο ήπαρ, με συνέπεια την αύξηση της αποτελεσματικότητας του ήπατος στην καταπολέμηση των πιο βλαβερών τοξινών.

Κάρδαμο: Πλούσιο σε βιταμίνη Α, C και κάλιο. Διουρητικό και καθαριστικό. Το κάρδαμο ενεργοποιεί τις λειτουργίες καθαρισμού και αυξάνει την έκκριση των ενζύμων αποτοξίνωσης. Την χλωροφύλλη που Περιέχει, βελτιώνει την κυκλοφορία, διασφαλίζοντας έτσι μια πιο ταχεία και αποτελεσματική εξάλειψη των τοξινών.

-->

Καρότο: πλούσιο σε κάλιο, βιταμίνη Α και φυτικές ίνες. Οι ίνες επιτρέπουν τη ρύθμιση της εντερικής διέλευσης, υποβοηθώντας την αποβολή των αποβλήτων.

Μελιτζάνα: πλούσια σε κάλιο και φυτικές ίνες. Η μελιτζάνα λειτουργεί ως ένα φυσικό σφουγγάρι που απορροφά μέρος του λίπους που θα συναντήσει στο πεπτικό σύστημα. Οι ίνες της προάγουν την πέψη, επιτρέποντας την εξάλειψη των τοξινών.

Η ομάδα των λάχανων: τα λάχανα είναι διουρητικά και αντιπαρασιτικά στομάχου. Έχουν πολύ αποτελεσματικές ικανότητες αποτοξίνωσης. Η γλυκοζινόλη που περιέχουν διεγείρει την παραγωγή ζωτικής σημασίας ενζύμων στο συκώτι. Τα λάχανα έχουν επίσης την ιδιαιτερότητα να εξουδετερώσουν τις νιτροζαμίνες που παράγονται από τον καπνό του τσιγάρου.

Το μήλο: πλούσιο σε βιταμίνη C, πηκτίνη, κάλιο και φυτικές ίνες. Αντιδιαρροϊκό και διουρητικό λόγω της πηκτίνης που περιέχει. Η πηκτίνη είναι σημαντική σύμμαχος της αποτοξίνωσης. Επιταχύνει την αποβολή των τοξινών μέσω της ένωσης της με τα βαρέα μέταλλα στο παχύ έντερο για την εξάλειψη τους. Η υψηλή περιεκτικότητα του μήλου σε νερό και σορβιτόλη, διευκολύνει την απομάκρυνση των τοξινών μέσω του ουροποιητικού συστήματος.

Ακτινίδιο: διουρητικό, πηγή καλίου, και πλούσιο σε βιταμίνη C. Η βιταμίνη C βοηθά το σώμα να παράγει γλουταθειόνη, που είναι το αντιοξειδωτικό, το οποίο συνδέεται με τις λιποδιαλυτές τοξίνες, και τις μετατρέπει σε υδατοδιαλυτές για την εύκολη εξάλειψη τους. Περιέχει και βρομελίνη, η οποία βοηθάει στην πέψη των πρωτεϊνών, διευκολύνοντας έτσι την πέψη.

Μπανάνα: πλούσια σε μέταλλα και κάλιο. Το κάλιο που περιέχει βοηθά στη ρύθμιση των υγρών στο οργανισμό. Περιέχει επίσης μεθειονίνη, η οποία συμμετέχει στην απομάκρυνση των φυσικών αποβλήτων.

Ανανάς: Πλούσιος σε βιταμίνη C, βιταμίνη Α και κάλιο. Ο φρέσκος ανανάς περιέχει μια σημαντική ποσότητα των αντιφλεγμονωδών ενζύμων. Τα οποία ένζυμα ενισχύουν την πέψη.

Το κεράσι: πλούσιο σε κάλιο, φυτικές ίνες και νερό. Όπως και το μήλο, είναι πλούσιο σε νερό και σορβιτόλη που διευκολύνουν την αποβολή των τοξινών μέσω του ουροποιητικού συστήματος.

Λεμόνι: πλούσιο σε βιταμίνη C και μεταλλικά στοιχεία. Εξαιρετική πηγή βιταμίνης C, το λεμόνι βοηθά τον οργανισμό στην παραγωγή γλουταθειόνης, που καθιστά τις τοξίνες ευδιάλυτες και διευκολύνοντας έτσι την εξάλειψη τους. Φυσικό αντισηπτικό, ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προωθεί την αποτοξίνωση από το δέρμα και τους πνεύμονες.





ορθή αρδευτική πρακτική


-->





-->

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Φωτογραφικό υλικό των εντόμων και ασθενειών που προσβάλλουν τη ντομάτα

Φωτογραφικό υλικό των εντόμων και ασθενειών που 
προσβάλλουν τη ντομάτα 

Ο ιός του μωσαϊκού της ντομάτας (Tomato Mosaic Virus, ToMV)




Αλευρώδης (trialeurodes vaporariorum)


Φυλλορρύκτης της τομάτας (liriomyza solani)



Κλαδοσπορίωση της τομάτας (cladosporium fulvum)