Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2012

ανάγκες(έδαφος - πότισμα - λίπανση)των φυτών(ΦΙΣΤΙΚΙΑ - ΚΑΡΥΔΙΑ - ΚΑΣΤΑΝΙΑ - ΜΗΛΙΑ - ΑΧΛΑΔΙΑ - ΕΛΙΑ - ΡΟΔΑΚΙΝΙΑ - ΚΕΡΑΣΙΑ - ΒΕΡΙΚΟΚΚΙΑ) για την καλή ανάπτυξη τους

ΦΙΣΤΙΚΙΑ

Έδαφος

Προσαρμογή σε ποικιλία εδαφών. Συνήθως όμως προτιμά βαθιά, ελαφρά ή ξηρά και αμμοπηλώδη εδάφη με υψηλή περιεκτικότητα σε CaCO3. Δεν ανέχεται τα υγρά βαριά εδάφη και γενικά εκείνα που δεν αποστραγγίζονται καλά. Ανέχεται τα ελαφρώς όξινα, αλκαλικά ή αλατούχα εδάφη. Νόστιμα φιστίκια παράγονται σε εδάφη στραγγερά, ασβεστώδη και με μέση σύσταση.
Πότισμα
Παροχή νερού κυρίως κατά τους καλοκαιρινούς μήνες αυξάνει την παραγωγή.
Έλλειψη υγρασίας προκαλεί μια εντονότερη εκδήλωση παρενιαυτοφορίας.

Μεγαλύτερες ανάγκες νερού παρατηρείται κατά το γέμισμα των καρπών (Ιούνιο-Αύγουστο).
Περίσσεια νερού προκαλεί μια υπερβολική αύξηση δένδρου και μια αρνητική επίδραση στο άνοιγμα καρπών.
Αποφυγή χρήσης κακής ποιότητας νερού γιατί μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα.
Σύστημα ποτίσματος: στάγδην. Δεν θα πρέπει να διαβρέχεται ο κορμός (κίνδυνος από φυτόφθορες)
Λίπανση
Ν=2.5 - 2.9, Ρ= 0.14 - 0.17, Κ=1 - 2, Ca=1.3 - 4, Mg=0.6 - 1.2, Na= 0.002 - 0.007, Cl=0.1 - 0.3, Mn=30 - 80ppm, B=55 - 230, Zn=7 - 14ppm
Tροφοπενία Ρ και Κ: μείωση της παραγωγής, προσβολή από το βερτισίλλιο
Οργανική λίπανση: η κοπριά (1 - 2 t/στρμ. Κάθε 1 - 2 χρόνια). Όταν υπάρχει έλλειψη κοπριάς: εφαρμόζεται μια χλωρή λίπανση (κουκιά, βίκος κ.α.)



-->

ΚΑΡΥΔΙΑ

Έδαφος
Βαθύ με αμμοπηλώδη σύσταση, καλά αποστραγγιζόμενο, αρδευόμενο και πλούσιο σε οργανική ουσία. Ανέχεται ευρέα pH (5-8) και είναι ευαίσθητη σε αυξημένες συγκεντρώσεις Na, Cl, B.
Δροσερές παραποτάμιες, πρόποδες λόφων και παραθαλάσσιες περιοχές είναι οι πιο κατάλληλες.
Πότισμα
Ανάγκες ποτίσματος: Ιούνιο- Οκτώβριο

Έλλειψη χειμερινών βροχοπτώσεων: πότισμα κατά τα τέλη χειμώνα για ανοιξιάτική βλάστηση.
Έλλειψη νερού: μεγάλο ποσοστό μικρών καρυδιών.
Παρατεταμένη έλλειψη: συρρίκνωση και μαύρισμα ψίχας.
Λίπανση

Πολύ απαιτητική σε Ν.

Κοπριά: εφαρμόζεται νωρίς την άνοιξη μόνο.
Παροχή Ν: τέλη Φεβρ.(2/3) και αμέσως μετά την καρπόδεση (1/3). Κ, Ρ: τέλη φθινοπώρου-αρχές Χειμώνα.

-->

ΚΑΣΤΑΝΙΑ

Έδαφος
Αμμώδες ή αμμοπηλώδες, ηφαιστειογενές και καλής αποστράγγισης, pH=4.5 - 6.5. Απαλλαγμένο από Ca.
Πότισμα
Ανάγκη σε νερό ιδιαίτερα κατά την νεαρά τους ηλικία και σε εποχή παρατεταμένης ξηρασίας.
Λίπανση
Απαιτητική σε Ν. Χορήγηση ανάλογα με την ηλικία: αρχή -1η δόση 50 gr/δένδρο κάθε χρόνο από 15 Μάρτη έως 15 Απρίλη.
Από τον 6ο χρόνο -λίπανση με Ν, Ρ, Κ.
Ν: 27-36 kg NaNO3/στρεμ. (9-12 μονάδες/στρεμ)
Ρ: 30-45 kg υπερ-φωσφορικού (super 25)/στρεμ(6-9)
K:18-24 kg KCl ή KS /στρεμ.(9-12)


-->

ΜΗΛΙΑ

Έδαφος
Ανάγλυφο εδάφους: Αποφεύγονται επίπεδες τοποθεσίες που περιβάλλονται από λόφους ( έκθεση σε παγετούς).
Συνιστάται: επιλογή κατηφορικών τοποθεσίας που καταλήγει σε επίπεδη επιφάνεια. Αποφυγή έτσι κινδύνων όπως άνεμοι, παγετώνες κτλ.
Υπέδαφος: μεγαλύτερη σημασία από το επιφανειακό έδαφος. Πρέπει: καλή αποστράγγιση, σύσταση αμμοπηλώδη, pH εδάφους = 6,5 - 6,8.
Αποστράγγιση: καλή, κυρίως κατά τα τέλη του χειμώνα - αρχές άνοιξης γιατί τότε η αποστράγγιση είναι δυσκολότερη.

Ανεμοπροστασία: Εγκατάσταση ανεμοφρακτών, στις ανεμόπληκτες περιοχές, για προστασία και μείωση ταχύτητας ανέμου και για μείωση απώλειας υγρασίας από εξάτμιση, ζημιές.
Πότισμα
Γενικά για να θεωρηθεί ένα πότισμα ικανοποιητικό χρειάζεται να γνωρίζουμε:
-την ποσότητα νερού που απορροφούν τα δένδρα από το έδαφος
-ότι η ποσότητα του νερού και η ποσότητα ποτισμάτων επηρεάζεται από τον τύπο του εδάφους και τις κλιματικές συνθήκες της περιοχής
-ότι η μισή ποσότητα, που καταναλίσκεται κάθε χρόνο, πρέπει να διαθέτεται κατά Ιούλιο και Αύγουστο
-ότι οι παράγοντες, που τείνουν να περιορίσουν τη δια σπορά των ριζών σε βάθος, επηρεάζουν αποφασιστικά και την ανάγκη για πιο συχνά ποτίσματα
-ότι τα αμμώδη εδάφη, που έχουν μικρότερη ικανότητα συγκρατήσεως, χρειάζονται αραιότερα ποτίσματα
-ότι τα συνεκτικά επιφανειακά εδάφη και υπεδάφη και τα αδιαπέραστα στρώματα βράχων περιορίζουν τη δραστηριότητα των ριζών και αναστέλλουν την ανάπτυξη των δένδρων.
Επίδραση νερού στη βλάστηση: Η μηλιά επωφελείται κατά την ταχεία αύξηση της βλάστησης και έμμεσα για την επόμενη βλαστική περίοδο.
Επίδραση νερού στην αύξηση των ριζών: αναστολή της αύξησης ριζών όταν η εδαφική υγρασία είναι ανεπαρκής.
Επίδραση νερού στο σχηματισμό και ανάπτυξη των καρποφόρων οφθαλμών: Η μεγάλη ξηρασία και οι πολλές καλοκαιρινές βροχές παρέτειναν τον σχηματισμό. Όχι μεγάλη επίδραση.
Επίδραση νερού στην καρπόδεση και ανάπτυξη καρπών: Καρπόδεση: παροχή νερού ευνοεί την απορρόφηση Ν.
Ανάπτυξη: αύξηση μεγέθους από παροχή νερού(Μάιο και Αύγουστο)

Επίδραση νερού στην παραγωγή: ευνοϊκή

Επίδραση νερού στην ποιότητα των καρπών : παροχή νερού τον Ιούλιο – Αύγουστο προκαλεί μια αύξηση της περιεκτικότητας των καρπών σε σάκχαρα και μια βελτίωση χρωματισμού και ποιότητας κατά την συντήρηση.
Συστήματα ποτίσματος
Πότισμα με κατάκλιση: Ακατάλληλο σε μηλεώνες ευαίσθητους στη Phytophora cactorum (μύκητας)

Πότισμα με διπλές λεκάνες: Αναχώματα γύρω από το λαιμό του δέντρου σε απόσταση 50 cm για την Αποφυγή ανάπτυξης μύκητα
Πότισμα με αυλάκια: 2 - 4 παράλληλα αυλάκια σε κάθε σειρά δέντρων.
Πότισμα με τεχνητή βροχή: Ομοιόμορφη κατανομή νερού στο έδαφος, αποφυγή σπατάλης νερού, ελάχιστα εργατικά
Πότισμα στάγδην: μικρό κόστος λειτουργίας, οικονομία νερού, δεν διαβρέχονται τα κενά μεταξύ των δέντρων, η συνεχής παροχή διατηρεί τα άλατα στο έδαφος διαλυτά, αποτελεσματικότητα λίπανσης. Μειονεκτήματα: εμφράξεις σταλακτήρων, δημιουργία συνθηκών λιμνάσεως του νερού, συγκεντρώσεις αλάτων
Λίπανση

Η λίπανση οργανώνεται μετά από μια ανάλυση φύλλων (φυλλοδιαγνωστική) (40-100 φύλλα) τα φύλλα λογχοειδών που καρποφόρησαν συλλέγονται ευκολότερα δίνουν σταθερότερα αποτελέσματα. Πλύσιμο φύλλων: Απαραίτητο για προσδιορισμό μικροστοιχείων και για απομάκρυνση υπολειμματικών φυτοφαρμάκων.
Μακροστοιχεία
Άζωτο (βασικό): Tροφοπενία Ν κάτω από 1,9% , επάρκεια μεταξύ 2 - 2,4%.
Tροφοπενία Ν: συμπτώματα: Καχεκτική βλάστηση, αποχρωματισμός φύλλων, χλωρωτικά νεύρα, μικροί καρποί που καθυστερούν να ωριμάσουν.
Κάλιο: Τροφοπενία Κ κάτω από 1%, επάρκεια πάνω από 1,2%
Προτιμάμε το θειικό και όχι το χλωριούχο διότι μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα. 250 kg/ στρέμμα. Σε βαριά αργιλώδη εδάφη 500 kg/ στρέμμα. Σε όξινα εδάφη 60-120 kg/ στρέμμα.
Φώσφορος: Επάρκεια μεταξύ 0,1-0,3%. 125 kg Ρ2Ο3 (υπερφωσφορικού)
Μαγνήσιο: Επάρκεια >0,25%, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα νιτρικού Mg
Μικροστοιχεία
Ψευδάργυρος: Επάρκεια >18 ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς.
Μαγγάνιο: Επάρκεια > 20ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα Mn (Απρίλιος)
Χαλκός: Επάρκεια Cu > 4 ppm, με διαφυλλικούς ψεκασμούς με διάλυμα Cu EDTA.
Βόριο: Επάρκεια Β 25-70 ppm, περίσσεια Β > 100 ppm, τροφοπενία Β < 20 ppm. Η τροφοπενία θεραπεύεται με διαφυλλικούς ψεκασμούς με “Solubor” και με την προσθήκη 6 kg/ στρέμμα βόρακα
Ασβέστιο: Επάρκεια Ca > 1%
Τροφοπενία: Bitter: Μαύρες κηλίδες πάνω στο μήλο. Ενσωμάτωση Ca πριν εγκατασταθεί η καλλιέργεια.
Χλώριο: Περίσσεια Cl > 0,3%
Τροφοπενία Cl: Ξήρανση περιφέρειας ή ολόκληρου φύλλου.




-->

ΑΧΛΑΔΙΑ

Έδαφος
Απαιτεί εδάφη με καλή αποστράγγιση. Αμμοπηλώδη μέχρι αργιλλοαμμώδη εδάφη.
Αποφεύγονται ασβεστούχα εδάφη όταν χρησιμοποιούμε υποκείμενα κυδωνιάς, διότι έτσι έχουμε χλωρώσεις, ξηράνσεις και μείωση της παραγωγής.
ΡΗ= 6,57 και CaCO3 <3 - 4%.
Ικανοποιητική βλάστηση: ελεύθερη ανάπτυξη ριζικού συστήματος, επαρκείς αερισμός εδάφους, υγρασία, οργανική ουσία και θρεπτικά στοιχεία.
Πότισμα

Η αχλαδιά έχει ανάγκη ποτίσματος. Μεγαλύτερες απαιτήσεις: Μάιος- Οκτώβριος (αρχές βροχοπτώσεων).
Πρέπει το νερό να είναι καλής ποιότητας .
Πρέπει η υγρασία του εδάφους να είναι 50% .
Το νερό επηρεάζει: την βλάστηση, το ριζικό σύστημα, τον σχηματισμό καρποφόρων οφθαλμών ( θετικά από πότισμα, αρνητικά από βροχοπτώσεις λόγω συννεφιάς- κακοκαιρίας).

Με έλλειψη νερού: δεν έχουμε καλή διαφοροποίηση οφθαλμών με συνέπεια τον σχηματισμό ατελών ανθέων και στην συνέχεια την μείωση της παραγωγής.
Το νερό επηρεάζει την καρπόδεση: άρα την παραγωγή και την ποιότητα (χρωματισμός, ποσότητα σακχάρων). Καρποί που ποτίζονται τακτικά, έχουν περισσότερα σάκχαρα και καλύτερο χρώμα.
Λίπανση
Όπως και στην μηλιά, πρέπει να έχει προηγηθεί ανάλυση εδάφους.
Φυλλοδιαγνωστική: παίρνω φύλλα πλήρως αναπτυγμένα κατά την χειμερινή περίοδο από λογχοειδή που δεν φέρουν καρπούς.
Περίσσεια Ν: αναστέλλουμε την λίπανση με Ν για 1 χρόνο (2,3 - 2,7 επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Ρ: (σπάνια στην Ελλάδα) Μικροί καρποί, επηρεάζεται η ποιότητα (0,14 - 0,2% επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Κ: ξηράνσεις άκρων φύλλων (1,2 - 2% επιθυμητό επίπεδο).
Έλλειψη Ca: ξηράνσεις της κορυφής βλάστησης (1,4-2,1% επιθυμητό επίπεδο)
Έλλειψη Mg: χλωρωτική επιφάνεια με μορφή ανάποδου V. Η προσθήκη Ca βελτιώνει τη δέσμευση Mg (0,3-0,5% επιθυμητό επίπεδο)
ιχνοστοιχεία
Τροφοπενία Fe: έλασμα κιτρινωπό. Σε εδάφη με πολύ Ca και πολύ υγρασία. Λύση : προσθήκη οργανικού Fe. (60-200 ppm επιθυμητό επίπεδο)
Τροφοπενία Mn :χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ των νευρώσεων φύλλου. Ο φλοιός εσωτερικά του ξύλου αρχίζει να ξεραίνεται , και σχηματίζονται μικροί καρποί που ο φλοιός τους σχίζεται.
Τροφοπενία Zn: μικρά μεσογονάτια διαστήματα, χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ νεύρων. Λόγω υπερβολικής λιπάνσεως Ρ, Κ. Θεραπεία: εφαρμογή του ZnSO4 (στο έδαφος) ή από την κόμη του δέντρου όταν το φύλλωμα είναι ενεργό.
Τροφοπενία Cu : μαραίνεται και κάμπτεται το επάκτιο τμήμα της βλάστησης..
Β (βόριο): Επηρεάζει την καρπόδεση, μεγάλοι μίσχοι και ατελή άνθη. Αν έχουμε μια καλή ανθοφορία και στην συνέχεια μια κακή καρπόδεση τότε υποψιάζομαι έλλειψη Β.
Θεραπεία : προσθέτω βόρακα ή άλλο διαφυλλικό λίπασμα,
Περίσσεια Β: κάνω σύστημα κατάκλισης (αν φτάνει το έδαφος) ή βελτιώνω ποιότητα νερού με πρόσθεση καλύτερης ποιότητας νερού (αν φτάνει το νερό).
ΕΛΙΑ

ανάγλυφο εδάφους
Επιλογή μιας κατηφορικής τοποθεσίας που καταλήγει σε επίπεδη επιφάνεια για εγκατάσταση ελαιώνα για αποφυγή επιδράσεων παγετού.
Επίπεδες τοποθεσίες κατάλληλες όταν δεν σημειώνονται παγετοί.
Ανάγκη από άφθονο ηλιακό φως. Κατάλληλες τοποθεσίες αυτές που έχουν νότια έκθεση στις πιο ψυχρές περιοχές της Μεσογείου, αυτές που έχουν ανατολική ή δυτική στις πιο ζεστές.
έδαφος
Η ελιά αναπτύσσεται ικανοποιητικά σε πολλά είδη εδαφών.
- Αδύνατη βλάστηση παρουσιάζουν τα διαρκώς υγρά εδάφη ή τα εδάφη με pH ≥8.5, αποφεύγονται τα κακώς αποστραγγιζόμενο ή πολύ αλκαλικά εδάφη.
- Αναπτύσσεται πολύ καλά σε εδάφη πλούσια σε ασβέστιο και βόριο. Σε εδάφη που δεν περιέχουν πάνω από 10% θειικό ασβέστιο και 1 gr NaCl/Kg εδάφους.

Χαρακτηριστικά εδάφους για ξερική ελαιοκαλλιέργεια σε ξερικές περιοχές:

  1. Απαιτείται νερό από το έδαφος. Το διαθέσιμο εδαφικό νερό θα πρέπει να βρίσκεται τόσο βαθιά ώστε να αποφευχθεί η εξάτμιση του από τον ήλιο. Το έδαφος πρέπει να είναι διαπερατό σε αρκετό βάθος για να απορροφά το νερό πιο γρήγορα και με μικρή εδαφική ικανότητα συγκράτησης νερού, τέτοια εδάφη είναι τα ελαφρά και αμμώδη.
  2. Ακόμη πιο κατάλληλα θεωρούνται τα εδάφη που αποτελούνται και από άλλου είδους λεπτά και λιγότερο διαπερατά στρώματα. Τα εδάφη αυτά συγκρατούν καλύτερα το νερό και τα θρεπτικά στοιχεία από τα καθαρώς αμμώδη εδάφη.
  3. Ως πιο κατάλληλο έδαφος θεωρείται εκείνο που περιέχει άργιλο σε ποσοστό 10 - 30%.
Χαρακτηριστικά εδάφους για ποτιστικούς ελαιώνες:
Επιλέγονται τα πηλώδη εδάφη με ελαφρώς αμμώδη επιφάνεια : διευκολύνεται η ανάπτυξη των ριζών, καλλιέργεια εδάφους, συγκομιδή καρπών με βροχερό καιρό.
γενικές παρατηρήσεις
Μεταξύ των ξερικών και ποτιστικών εδαφών ο παράγοντας που καθορίζει την διείσδυση και τη συγκράτηση του νερού της βροχής στο έδαφος είναι το ποσοστό της αργίλου του εδάφους. Εδάφη με αδιαπέραστα σκληρά στρώματα λίγο πιο κάτω από την επιφάνεια τους πρέπει να αποφεύγονται γιατί δημιουργούν ασφυκτικές συνθήκες στο ριζικό σύστημα των δένδρων.
νερό
Η ελιά αν και θεωρείται ανθεκτική στην ξηρασία δίνει μεγαλύτερες σοδειές όταν ποτίζεται. Είναι πιο ανθεκτική σε αλατούχα νερά από άλλες δενδρώδεις καλλιέργειες. Ακατάλληλο νερό για πότισμα θεωρείται εκείνο που περιέχει πάνω από 2 gr NaCl/Kg νερού.
λίπανση της ελιάς
Πριν από την εφαρμογή, αναγκαίο να γνωρίζουμε: φυσικές ιδιότητες εδάφους (σύσταση, διαπερατότητα, βάθος, κτλ)
Η περιεκτικότητα σε αφομοιώσιμα θρεπτικά στοιχεία επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες και είναι χρήσιμη μόνο για επισήμανση έλλειψης ή περίσσειας κάποιου θρεπτικού στοιχείου.
pH και περιεκτικότητα σε Ca : επηρεάζουν την απορρόφηση κάποιων θρεπτικών στοιχείων παρεχόμενων υπό μορφή λιπάσματος.
Θρεπτικές ανάγκες της ελιάς:
N: 1,5 - 2,0%(<1,4% τροφοπενία), Κ >0,8% (<0,4% τοφοπενία), P: 0,1 - 0,3%, Ca >1,0%, Mg >0.1%, Na >0.2% περίσσεια, Cl> 0.5% περίσσεια, Β <1,4 ppm τροφοπενία, Cu >4ppm, Mn >20ppm

ΡΟΔΑΚΙΝΙΑ

Έδαφος
Ευδοκιμεί καλύτερα σε βαθιά και αμμοπηλώδη εδάφη, καλής αποστράγγισης και πτωχά σε CaCO3.
Πότισμα
Απαίτηση σε νερό καθ’ όλη τη βλαστική περίοδο κυρίως κατά τη περίοδο σκλήρυνσης του πυρήνα μέχρι της ωρίμανσης του καρπού.
Διαφορετικά: οι καρποί έχουν μικρό μέγεθος και με μειωμένει ποιότητα στη τρέχουσα και την επόμενη περίοδο.
Περίσσεια νερού: προκαλεί ζημιά στο ριζικό σύστημα, κυρίως σε εδάφη κακής αποστράγγισης.
Λίπανση
Ροδακινιά: απαιτητική σε ανόργανα θρεπτικά στοιχεία, κυρίως σε Ν και Κ.
Συμπτώματα:
Τροφοπενία Ν:φύλλα μικρά, χλωρωτικά. Βλάστηση: κοντή και λεπτή, καρποί: μικροί, έντονα χρωματισμένοι και προ ωρίμανση. Διόρθωση με παροχή Ν στο έδαφος νωρίς την άνοιξη.
Τροφοπενία Κ: αδύνατη βλάστηση και συστροφή φύλλων (ζάρωση και περιφερειακό κάψιμο). Ελαφρά τροφοπενία: μείωση μεγέθους καρπών και παραγωγής. Διόρθωση με παροχή καλιούχων λιπασμάτων κατά τον χειμώνα.
Τροφοπενία Mg: ελαφρύ κιτρίνισμα ελασμάτων φύλλων μεταξύ νευρώσεων. Έντονη τροφοπενία: Περιφερειακό κάψιμο φύλλων. Διόρθωση με ασβεστόλιθο.
Τροφοπενία Β: ξήρανση βλαστών, πτωχή έκπτυξη οφθαλμών, καφέ κηλίδες στους καρπούς. Διόρθωση:διαφυλλικοί ψεκασμοί με βορικό οξύ ή προσθήκη βόρακα στο έδαφος.
Τροφοπενία Zn: φύλλα: ελαφρά κίτρινα, κυματώδης, συστραμμένα και σχηματίζουν ροσέττα στην κορυφή των βλαστών. Έντονη τροφοπενία: πολύ μικρά φύλλα. Διόρθωση: 1- 2 διαφυλλικούς ψεκασμούς με χηλικό Zn.
Τροφοπενία Fe: χλωρωτικά συμπτώματα μεταξύ των νευρώσεων των επάρκιων φύλλων, κιτρίνισμα φύλλων και λευκή απόχρωση. Έντονη τροφοπενία: ανώμαλη περιφερειακή νέκρωση φύλλων και πρόωρη φυλλόπτωση. Αδύνατη βλάστηση και ξήρανση βλαστών. Διόρθωση: προσθήκη χηλικού Fe στο έδαφος.
Τροφοπενία Mn: χλωρωτικές κηλίδες μεταξύ των νευρώσεων νεαρών επάρκιων φύλλων. Διόρθωση: διαφυλλικοί ψεκασμοί δ/τος θειικού Mn.


-->

ΚΕΡΑΣΙΑ

Έδαφος
Η κερασιά είναι ευαίσθητη στο Verticillium. Θέλει αμμοπηλώδη εδάφη καλής αποστράγγισης και όχι υψηλή συγκέντρωση σε CaCO3.
Απολύμανση εδάφους με το πιο κατάλληλο απολυμαντικό για φύτευση κερασιάς.
Πότισμα
Μεγαλύτερες ανάγκες: άνοιξη και αρχές καλοκαιριού. Σε περίοδο ξηρασίας τα φύλλα απορροφούν νερό από τους καρπούς με συνέπεια την μείωση παραγωγής.
Πότισμα προ συγκομιδής: απαιτείται!
Λίπανση
Για καθορισμό λιπαντικών αναγκών: μήκος βλάστησης, χρώμα φύλλων, παραγωγή και ανάλυση εδάφους και φύλλων.
Ν: αυξάνει την βλάστηση και την παραγωγή
Τροφοπενία: κοντές και λεπτές επάρκιες βλαστήσεις, μικρά χλωρωτικά φύλλα, μικροί και πρόωρης ωρίμανσης καρπών
Περίσσεια: καθυστέρηση ωρίμανσης και χρωματισμού
Κ: Τροφοπενία: συστροφή φύλλων προς την πάνω επιφάνεια και περιφερειακό κάψιμο
Περίσσεια: μαλάκωμα στη σάρκα των καρπών
Ρ: Η παροχή αυξάνει περιεκτικότητα θρεπτικών στους καρπούς. Δεν επηρεάζει την ωρίμανση και την ποιότητα.
Mg: Τροφοπενία: περιφερειακό κοκκίνισμα φύλλων και νέκρωση τους. Διόρθωση με προσθήκη θειϊκού Mg.
ιχνοστοιχεία
Zn: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων συν μικρά μεσογονάτια διαστήματα στα πρώτα στάδια ανάπτυξης.
Ισχυρή τροφοπενία: οι οφθαλμοί δεν εκπτύσσονται σε πολλούς κόμβους και οι βλαστοί έχουν μικρά φύλλα και σχηματίζουν ροσέττα.
Διόρθωση: ψεκασμοί με θειικό Zn ή οξείδιο Zn αντίστοιχα.
B: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων και περιφερειακή νέκρωση αυτών.
Διόρθωση: παροχή βόρακα στο έδαφος
Mn: Τροφοπενία:χλώρωση φύλλων
Διόρθωση: διαφυλλι8κό ψεκασμό διαλύματος θειικού Mn.
Fe: Τροφοπενία: χλώρωση φύλλων
Διόρθωση: προσθήκη χηλικού Fe στο έδαφος.
=> Η υπερβολική παροχή ενός στοιχείου μπορεί να προκαλέσει τροφοπενιακά συμπτώματα ενός άλλου στοιχείου (Πχ: υψηλή Κ προκαλεί τη μείωση Mg)

ΒΕΡΙΚΟΚΚΙΑ

Έδαφος
Ευδοκιμεί σε πηλώδη εδάφη καλής αποστράγγισης. pH όχι πολύ αλκαλικό. Δεν πρέπει να καλλιεργείται σε εδάφη που προϋπήρχαν φυτά οικογένειας Solanaceae (κίνδυνος από βερτισίλιο). Απολύμανση με χλωροπικρίνη ή βρωμιούχο μεθύλιο.
Πότισμα
Αυξημένες ανάγκες σε νερό. Έλλειψη νερού μετά τη συγκομιδή, επηρεάζει διαφοροποίηση οφθαλμών.
Λίπανση
Β: Βασικό. Επηρεάζει τον σχηματισμό ανθέων. Άνθη με πολύ μεγάλο μισχό: ένδειξη έλλειψης Β.

Σημειώσεις δενδροκομείας


Πέμπτη, 5 Ιανουαρίου 2012

Τα καλύτερα λαχανικά και φρούτα αποτοξίνωσης


Τα καλύτερα λαχανικά και φρούτα αποτοξίνωσης

Μερικά φρούτα και λαχανικά βοηθούν στην καταπολέμηση τοξινών στον οργανισμό πιο αποτελεσματικά από άλλα.
Ένα φρούτο την ημέρα, το γιατρό τον κάνει πέρα!
Παρακάτω είναι μερικά φρούτα και λαχανικά με τις διάφορες ιδιότητες και δράσεις στον οργανισμό.

-->

Το αβοκάντο: πλούσιο σε κάλιο και φυτικές ίνες. Επιτρέπει το σώμα να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις ελεύθερες ρίζες. Περιέχει ένα αντιοξειδωτικό που επιτρέπει τις τοξίνες να είναι διαλυτές στο νερό συνεπώς να αφαιρεθούν πιο εύκολα.

Αγκινάρα: πολύ πλούσια σε κάλιο. Προωθεί την παραγωγή και την εξάλειψη της ουρίας αυξάνοντας έτσι την αντιτοξική δύναμη του ήπατος. Οι αντιοξειδωτικές θρεπτικές ουσίες που περιέχει, αυξάνουν την παραγωγή της χολής, βελτιστοποιώντας τη μεταφορά τοξινών προς τα έντερα, όπου αποβάλλονται.

-->

Παντζάρι(τεύτλα): πλούσιο σε κάλιο και βιταμίνη Α. Περιέχει ουσίες που επιτρέπουν την απορρόφηση των τοξικών μετάλλων και περιέχει ένα ένζυμο που εμπλέκεται στην εξάλειψη των φυσικών αποβλήτων. Την Βιταμίνη που περιέχει, υποβοηθά στην γρήγορη υποβάθμιση των λιπαρών οξέων στο ήπαρ, με συνέπεια την αύξηση της αποτελεσματικότητας του ήπατος στην καταπολέμηση των πιο βλαβερών τοξινών.

Κάρδαμο: Πλούσιο σε βιταμίνη Α, C και κάλιο. Διουρητικό και καθαριστικό. Το κάρδαμο ενεργοποιεί τις λειτουργίες καθαρισμού και αυξάνει την έκκριση των ενζύμων αποτοξίνωσης. Την χλωροφύλλη που Περιέχει, βελτιώνει την κυκλοφορία, διασφαλίζοντας έτσι μια πιο ταχεία και αποτελεσματική εξάλειψη των τοξινών.

-->

Καρότο: πλούσιο σε κάλιο, βιταμίνη Α και φυτικές ίνες. Οι ίνες επιτρέπουν τη ρύθμιση της εντερικής διέλευσης, υποβοηθώντας την αποβολή των αποβλήτων.

Μελιτζάνα: πλούσια σε κάλιο και φυτικές ίνες. Η μελιτζάνα λειτουργεί ως ένα φυσικό σφουγγάρι που απορροφά μέρος του λίπους που θα συναντήσει στο πεπτικό σύστημα. Οι ίνες της προάγουν την πέψη, επιτρέποντας την εξάλειψη των τοξινών.

Η ομάδα των λάχανων: τα λάχανα είναι διουρητικά και αντιπαρασιτικά στομάχου. Έχουν πολύ αποτελεσματικές ικανότητες αποτοξίνωσης. Η γλυκοζινόλη που περιέχουν διεγείρει την παραγωγή ζωτικής σημασίας ενζύμων στο συκώτι. Τα λάχανα έχουν επίσης την ιδιαιτερότητα να εξουδετερώσουν τις νιτροζαμίνες που παράγονται από τον καπνό του τσιγάρου.

Το μήλο: πλούσιο σε βιταμίνη C, πηκτίνη, κάλιο και φυτικές ίνες. Αντιδιαρροϊκό και διουρητικό λόγω της πηκτίνης που περιέχει. Η πηκτίνη είναι σημαντική σύμμαχος της αποτοξίνωσης. Επιταχύνει την αποβολή των τοξινών μέσω της ένωσης της με τα βαρέα μέταλλα στο παχύ έντερο για την εξάλειψη τους. Η υψηλή περιεκτικότητα του μήλου σε νερό και σορβιτόλη, διευκολύνει την απομάκρυνση των τοξινών μέσω του ουροποιητικού συστήματος.

Ακτινίδιο: διουρητικό, πηγή καλίου, και πλούσιο σε βιταμίνη C. Η βιταμίνη C βοηθά το σώμα να παράγει γλουταθειόνη, που είναι το αντιοξειδωτικό, το οποίο συνδέεται με τις λιποδιαλυτές τοξίνες, και τις μετατρέπει σε υδατοδιαλυτές για την εύκολη εξάλειψη τους. Περιέχει και βρομελίνη, η οποία βοηθάει στην πέψη των πρωτεϊνών, διευκολύνοντας έτσι την πέψη.

Μπανάνα: πλούσια σε μέταλλα και κάλιο. Το κάλιο που περιέχει βοηθά στη ρύθμιση των υγρών στο οργανισμό. Περιέχει επίσης μεθειονίνη, η οποία συμμετέχει στην απομάκρυνση των φυσικών αποβλήτων.

Ανανάς: Πλούσιος σε βιταμίνη C, βιταμίνη Α και κάλιο. Ο φρέσκος ανανάς περιέχει μια σημαντική ποσότητα των αντιφλεγμονωδών ενζύμων. Τα οποία ένζυμα ενισχύουν την πέψη.

Το κεράσι: πλούσιο σε κάλιο, φυτικές ίνες και νερό. Όπως και το μήλο, είναι πλούσιο σε νερό και σορβιτόλη που διευκολύνουν την αποβολή των τοξινών μέσω του ουροποιητικού συστήματος.

Λεμόνι: πλούσιο σε βιταμίνη C και μεταλλικά στοιχεία. Εξαιρετική πηγή βιταμίνης C, το λεμόνι βοηθά τον οργανισμό στην παραγωγή γλουταθειόνης, που καθιστά τις τοξίνες ευδιάλυτες και διευκολύνοντας έτσι την εξάλειψη τους. Φυσικό αντισηπτικό, ενισχύει την άμυνα του οργανισμού και προωθεί την αποτοξίνωση από το δέρμα και τους πνεύμονες.





ορθή αρδευτική πρακτική


-->





-->

Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Φωτογραφικό υλικό των εντόμων και ασθενειών που προσβάλλουν τη ντομάτα

Φωτογραφικό υλικό των εντόμων και ασθενειών που 
προσβάλλουν τη ντομάτα 

Ο ιός του μωσαϊκού της ντομάτας (Tomato Mosaic Virus, ToMV)




Αλευρώδης (trialeurodes vaporariorum)


Φυλλορρύκτης της τομάτας (liriomyza solani)



Κλαδοσπορίωση της τομάτας (cladosporium fulvum)






Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Η καλλιέργεια των φυτών εσωτερικού χώρου το χειμώνα

Η καλλιέργεια των φυτών εσωτερικού χώρου το χειμώνα

Δεν είναι πάντα εύκολο να καταφέρουμε να παράσχουμε σωστές φροντίδες στα φυτά εσωτερικού χώρου ή εξωτερικού χώρου κατά την περίοδο διαχείμαση τους. Η περίοδος ανάπαυσης είναι απαραίτητη, και πρέπει να διασφαλιστεί έτσι ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος καταστροφής των φυτών.
Ας δούμε μερικές συμβουλές και κανόνες για την κρίσιμη αυτή περίοδο.

1.Αλλαγή των συνθηκών καλλιέργειας
Κατά την ψυχρή περίοδο, η τοποθέτηση σε εσωτερικό χώρο των φυτών που αναπτύχθηκαν στην ύπαιθρο κατά τη θερινή περίοδο, μπορεί να προκαλέσει ένα ξαφνικό σοκ στα φυτό, ειδικά εάν δεν έχετε λάβει κάποια προληπτικά μέτρα.
Όποτε μην περιμένετε έως ότου το θερμόμετρο να είναι στο μηδέν για να τα μεταφέρετε στο εσωτερικό χώρο.
Το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζετε ακόμα όταν αγοράζετε κάποιο φυτό από ένα φυτώριο και προσπαθήσετε να το βάλετε στο σπίτι, στο οποίο πολλές φορές οι συνθήκες ανάπτυξης είναι εντελώς διαφορετικές από εκείνες του φυτωρίου. Για όποια αλλαγή, αυτή πρέπει να γίνει με μέτρο και με ομαλό τρόπο.

2.Θερμοκρασία, όχι υψηλή
Να αποφύγετε θέσεις κοντά σε θερμαντικό σώμα(καλοριφέρ), τζάκι, κτλ. Προτιμήστε μια θέση χωρίς δυνατή ροή του αέρα, στην οποία να επικρατεί μια σταθερή θερμοκρασία μεταξύ 18 και 20 °C.
Μια πτώση της θερμοκρασίας μερικών βαθμών τη νύχτα δεν πειράζει.
Μερικά φυτά προτιμούν πιο δροσερές θερμοκρασίες το χειμώνα γύρο στους 10 ° C. Όπως η πικροδάφνη, η αζαλέα, η στρελίτζια, η δατούρα, το κυκλάμινο, κτλ. Αυτά τα φυτά, μπορείτε τον χειμώνα να τα σκεπάσετε απλά, ή να τα τοποθετήσετε σε δροσερό μέρος.

3.Υγρασία, απαραίτητη
Τα περισσότερα φυτά εσωτερικού χώρου είναι τροπικής καταγωγής και προτιμούν ιδιαίτερα την υγρή ατμόσφαιρα. Όμως η θέρμανση έχει σαν συνέπεια την μείωση της σχετικής υγρασίας του αέρα στο χώρο, πράγμα που προκαλεί το κίνδυνο μαρασμού των φυτών σας. Σε τέτοια περίπτωση, καλό είναι να ανοιγοκλείνονται σε τακτά διαστήματα τα παράθυρα σας για να ανανεωθεί ο αέρας στο σπίτι, ή ακόμα μπορείτε να τοποθετήσετε μερικά τα δοχεία με νερό, έτσι ώστε όταν εξατμίζεται το νερό με τη θερμότητα, να ισορροπείτε και η υγρασία του αέρα. Μπορείτε επίσης με ένα σπρέι νερού να ψεκάζετε τακτικά το φύλλωμα. Μια τελευταία επιλογή είναι να χρησιμοποιήσετε υγραντήρες με τα σύγχρονα κλιματιστικά.
Τοποθετώντας τα φυτά σας σε ομάδες, δημιουργείται ένα τοπικό μικρόκλιμα, στο οποίο η υγρασία από την εξάτμιση θα ωφελήσει ομαδικά τα φυτά. Ένα ελάχιστο ποσοστό (60%) υγρασία του αέρα απαιτείται κυρίως για τα φυτά τροπικής καταγωγής, τα οποία αναπτύσσονται σε περιβάλλον κορεσμένης ατμόσφαιρας.
Η έλλειψη υγρασίας στο χώρο παρατηρείτε με την ξήρανση στα άκρα των φύλλων.

4.Πότισμα, σωστή δόση
Σίγουρα είναι μια από τις πιο ευαίσθητες φροντίδες. Καλύτερα να μην ποτίζετε καθόλου από το να κατακλύζονται τα φυτά σας στο νερό! Η περίσσεια του νερού κατά τη διάρκεια της περιόδου ανάπαυσης προκαλεί σήψη των ριζών στην αρχή και όταν θα διαπιστωθεί με την πτώση των φύλλων, πάντα θα είναι ήδη πολύ αργά.
Ως εκ τούτου να περιορίζετε το πότισμα στο ελάχιστο! Για την παρατήρηση της υγρασίας του εδάφους, απλά βάζετε το δάχτυλο σας στο χώμα, εάν είναι ξερό το χώμα τότε μπορείτε να ποτίζετε. Προσοχή, οι φτέρες από την άλλη δεν τους αρέσει πάρα πολύ μεγάλη ξηρή περίοδο. Κατά μέσο όρο ένα ελαφρύ πότισμα την εβδομάδα το χειμώνα είναι μια καλή βάση για την διατήρηση των σωστών συνθηκών στα φυτά.
Να αποφύγετε τις γλάστρες που επιτρέπουν τα νερά να λιμνάζουν και όπου οι ρίζες είναι σε επαφή με το νερό. Αυτός ο τύπος των γλαστρών μπορεί να αποδειχτεί πολύτιμος κατά τις καλοκαιρινές σας διακοπές, αλλά τώρα έχουμε χειμώνα!
Μην αφήνετε νερό στα πιατάκια των γλαστρών το χειμώνα, θα κορεστεί με νερό το κάτω μέρος της γλάστρας με άμεσο κίνδυνο, την σήψη των ριζών. Για τις ορχιδέες, ανεξαρτήτως εποχής, πάντα να αδειάστε το πιατάκι.
Το χειμώνα, το νερό από την βρύση είναι συχνά πολύ κρύο, γεμίζετε ένα ποτιστήρι και το αφήνετε για 24 ώρες μέσα στο σπίτι πριν το χρησιμοποιείτε. Έτσι το νερό θα είναι σε θερμοκρασία
δωματίου και κατά το πότισμα τα φυτά δεν θα υποφέρουν από θερμικό σοκ. Δεύτερο πλεονέκτημα,
το χλώριο μετά από αυτό το διάστημα θα έχει ελαττωθεί ή και απομακρυνθεί εντελώς.

5.Το λίπασμα, όχι το χειμώνα
Όπως προαναφέρθηκε, τα φυτά βρίσκονται σε περίοδο ληθάργου, οπότε δεν βάζουμε λίπασμα. Όχι μόνο θα είναι μια απλή σπατάλη αλλά για να αποφευχθεί ο κίνδυνος διακοπής του ληθάργου, ενώ οι συνθήκες ανάπτυξης των φυτών δεν είναι ακόμα κατάλληλες.

6.Φως
Επειδή το χειμώνα υπάρχει μείωση του φωτός, τοποθετείτε τα φυτά σας πιο κοντά στο παράθυρα χωρίς πάντως το φύλλωμα τους να είναι σε επαφή με το τζάμι. Προτιμότερη είναι μια ζώνη των 2 μέτρων από το παράθυρο, κατά προτίμηση με νότιο προσανατολισμό. Φυσικά, μην ανοίγετε τα παράθυρά σας, ή αλλιώς να απομακρύνετε τα φυτά σας εκ των προτέρων, επειδή ένα κρύο αέρα μπορεί να αποβεί μοιραίο για τα φυτά.
Η έλλειψη του φωτός εκδηλώνεται συνήθως με κιτρίνισμα του φυλλώματος των φυτών και πτώση των φύλλων. Επίσης, οι νεαροί βλαστοί επιμηκύνονται και κάμπτονται προς τις ακτίνες του φωτός.
Για να μην προκαλείται κατσάρωμα των φύλλων από τη μία μόνο πλευρά, να στρέφετε τακτικά τις γλάστρες σας.

7.Τεχνητό φως, γιατί όχι!
Ο τεχνητός φωτισμός επιτυγχάνεται με λαμπτήρες φθορισμού ή ειδικού τύπου που αναπαράγουν το φάσμα του ηλιακού φωτός. Συνδέστε το σύστημα φωτισμού σε ένα χρονόμετρο με μια περίοδο των 12 έως 13 ωρών την ημέρα. Συμβουλευτείτε τις οδηγίες χρήσης όσον αφορά τις αποστάσεις που πρέπει να τηρούνται για την αποφυγή καψίματος των φύλλων των πρασίνων φυτών σας. Πάντως να τηρείται τουλάχιστον μια απόσταση των 50 cm.
Σημειώστε ότι οι κοινές μας λαμπτήρες δεν επιτρέπουν αυτού του είδους φωτισμού για φυτά.

8.Σκόνης στα φύλλα
Το φως προσλαμβάνεται από τα φύλλα των φυτών (το φαινόμενο της φωτοσύνθεσης), γι' αυτό είναι απαραίτητο τα φύλλα να είναι πάντα καθαρά. Χρησιμοποιήστε ένα απλό σφουγγάρι(να μην έχει προηγουμένως κανένα προϊόν καθαρισμού !), και σκουπίστε το φύλλωμα των φυτών σας. Χρησιμοποιήστε μια βούρτσα στην περίπτωση των κάκτων.

9.Μεταφύτευση, μόνο την άνοιξη
Μην μεταφυτεύετε τα φυτά σας σ' αυτή τη περίοδο! Όπως με το λίπασμα, μπορεί να προκαλέσει την διακοπή του ληθάργου, και μια βέβαια αποτυχία! Για να γίνει αυτό, περιμένετε τον ερχομό της άνοιξης!


Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2011

Τα διάφορα πρόσθετα τροφίμων που καταλήγουν στο στομάχι μας




Πάνω στις ετικέτες συσκευασιών τροφίμων, σίγουρα έχετε αντιληφθεί εκτός των άλλων, στο ειδικό μέρος με τα συστατικά του προϊόντος, και μερικούς αριθμούς με γράμματα(κώδικες), του τύπου: Ε+αριθμός. Αυτοί οι αριθμοί αναφέρονται στα πρόσθετα που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή του προϊόντος μας. Γενικά τα πρόσθετα είναι φυσικά ή συνθετικά προϊόντα , και χρησιμοποιούνται για διάφορους ρόλους όπως: για την συντήρηση του προϊόντος, ενίσχυση του χρώματος(ή απλά για το χρώμα), για την βελτίωση γεύσης, την βελτίωση της οξύτητας, κτλ. Στους παρακάτω πίνακες, τα επιτρεπόμενα για χρήση πρόσθετα ταξινομούνται ανάλογα με τον ρόλο τους. Έτσι έχοντας οποιοδήποτε προϊόν στο σπίτι, μπορείτε να κατανοήσετε τον λόγο που χρησιμοποιήθηκαν και κυρίως να δείτε εάν τουλάχιστον χρησιμοποιήθηκαν επιτρεπόμενα πρόσθετα.
 

Κατάλογος πρόσθετων τροφίμων που επιτρέπεται η χρήση τους
στην Ευρωπαϊκή Ένωση


Γλυκαντικά

Κωδικός Περιγραφή
Ε 420 Σορβιτόλη

(i) σορβιτόλη

(ii) σιρόπι σορβιτόλης
Ε 421 Μαννιτόλη
Ε 953 Ισομαλτιτόλη (Isomalt)
Ε 965 Μαλτιτόλη

(i) μαλτιτόλη

(ii) σιρόπι μαλτιτόλης
Ε 966 Λακτιτόλη
Ε 967 Ξυλιτόλη
Ε 950 Ακετοσουλφαμη Κ
Ε 951 Ασπαρτάμη
Ε 952 Κυκλαμινικό οξύ, νάτριο και ασβέστιο
Ε 954 Ζαχαρίνη, άλατα με Na, K και Ca
Ε 955 Sucralose
Ε 957 Θαυματίνη
Ε 959 Νεοεσπεριδίνη DC
E 962 Άλας ασπαρτάμης -ακετοσουλφάμης
Ε 968* Ερυθριτόλη

 

Χρωστικές

Κωδικός Περιγραφή
E100 Κουρκουμίνη
E101 (i) Ριβοφλαβίνη

(ii) 5’ φωσφορική ριβοφλαβίνη
E102 Ταρτραζίνη
E104 Κίτρινο της κινολίνης
E110 Κίτρινο Sunset FCF;
Κιτρινοπορτοκαλί S
E120 Κοχενίλη, Καρμινικό οξύ, Καρμίνες
E122 Αζωρουμπίνη, Καρμοϊσίνη
E123 Αμαράνθη
E124 Πονσώ 4R; Ερυθρό της κοχενίλης A
E127 Ερυθροσίνη
E129 Ερυθρό-Allura AC
E131 Μπλε πατεντέ V
E132 Ινδικοτίνη, Ινδικοκαρμίνη
E133 Λαμπρό κυανό FCF
E140 Χλωροφύλλες και χλωροφυλλίνες
E141 Σύμπλοκα των χλωροφυλλών και χλωροφυλλινών με χαλκό
E142 Πράσινο S
E150α Απλό καραμελόχρωμα
E150β Καυστικό θειώδες καραμελόχρωμα
E150γ Εναμμώνιο καραμελόχρωμα
E150δ Εναμμώνιο θειώδες καραμελόχρωμα
E151 Λαμπρό Μαύρο BN; Μαύρο PN
E153 Φυτικός άνθρακας
E154 Καστανό FK
E155 Καστανό HT
E160α Καροτένια:

i. Μείγματα καροτενίων

ii. β-καροτένιο
E160β Αννάτο, μπιξίνη, νορμπιξίνη
E160γ Εκχύλισμα πάπρικας, καψανθίνη, καψορουμπίνη
E160δ Λυκοπένιο
E160ε β-από-8’-καροτενάλη (C30)
E160στ Αιθυλεστέρας του β-από-8’καροτενικού οξέως (C30)
E161β Λουτεΐνη
E161ζ Κανθαξανθίνη
E162 Ερυθρά χρωστική της ρίζας των τεύτλων, βετανίνη
E163 Ανθοκυάνες (Ανθοκυανίνες)
E170 Ανθρακικό ασβέστιο
E171 Διοξείδιο του τιτανίου
E172 Οξείδια και υδροξείδια του σιδήρου
E173 Αργίλιο (αλουμίνιο)
E174 Άργυρος
E175 Χρυσός
E180 Λιθορουμπίνη BK

 

Συντηρητικά

Κωδικός Περιγραφή
Ε 200 Σορβικό οξύ
Ε 202 Σορβικό κάλιο
Ε 203 Σορβικό ασβέστιο
Ε 210 Βενζοϊκό οξύ
Ε 211 Βενζοϊκό νάτριο
Ε 212 Βενζοϊκό κάλιο
Ε 213 Βενζοϊκό ασβέστιο
Ε 214 p-Υδροξυβενζοϊκό αιθύλιο
Ε 215 p-Υδροξυβενζοϊκού αιθυλίου, άλας με νάτριο
Ε 216 p-Υδροξυβενζοϊκό προπύλιο
Ε 217 p-Υδροξυβενζοϊκού προπυλίου, άλας με νάτριο
Ε 218 p -Υδροξυβενζοϊκό μεθύλιο
Ε 219 p-Υδροξυβενζοϊκού μεθυλίου, άλας με νάτριο
Ε 220 Διοξείδιο του θείου
Ε 221 Θειώδες νάτριο
Ε 222 Όξινο θειώδες νάτριο
Ε 223 Πυροθειώδες νάτριο
Ε 224 Πυροθειώδες κάλιο
Ε 226 Θειώδες ασβέστιο
Ε 227 Όξινο θειώδες ασβέστιο
Ε 228 Όξινο θειώδες κάλιο
Ε 234 Νισίνη
Ε 235 Ναταμυκίνη
Ε 239 Εξαμεθυλενοτετραμίνη
Ε 242 Πυροκαρβονικό διμεθύλιο
Ε 249 Νιτρώδες κάλιο
Ε 250 Νιτρώδες νάτριο
Ε 251 Νιτρικό κάλιο
Ε 252 Νιτρικό νάτριο
Ε 280 Προπιονικό οξύ
Ε 281 Προπιονικό νάτριο
Ε 282 Προπιονικό ασβέστιο
Ε 283 Προπιονικό κάλιο
Ε 284 Βορικό οξύ
Ε 285 Βορικό νάτριο (βόραξ)
Ε 1105 Λυσοζύμη

 

Αντιοξειδωτικά

Κωδικός Περιγραφή
Ε 300 Ασκορβικό οξύ
Ε 301 Ασκορβικό νάτριο
Ε 302 Ασκορβικό ασβέστιο
Ε 304 Εστέρες λιπαρών οξέων με ασκορβικό

i) Παλμιτικό ασκορβύλιο

ii) Στεατικό ασκορβύλιο
Ε 306 Εκχύλισμα πλούσιο σε τοκοφερόλες
Ε 307 α-Τοκοφερόλη
Ε 308 γ-Τοκοφερόλη
Ε 309 δ-Τοκοφερόλη
Ε 310 Γαλλικός προπυλεστέρας
Ε 311 Γαλλικός οκτυλεστέρας
Ε 312 Γαλλικός δωδεκυλεστέρας
Ε 315 Ερυθορβικό οξύ
Ε 316 Ερυθορβικό νάτριο
Ε 320 Βουτυλική υδροξυανισόλη (BHA)
Ε 321 Βουτυλικό υδροξυτολουόλιο (BHT)
E 586* 4-Εξυλορεσορκινόλη

 

Γαλακτωματοποιητές, Πυκνωτικά μέσα, Πηκτωματογόνοι
παράγοντες, Συμπλοκοποιητές, Σταθεροποιητές

Κωδικός Περιγραφή
Ε 322 Λεκιθίνες
Ε 400 Αλγινικό οξύ
Ε 401 Αλγινικό νάτριο
Ε 402 Αλγινικό κάλιο
Ε 403 Αλγινικό αμμώνιο
Ε 404 Αλγινικό ασβέστιο
Ε 405 Αλγινική προπανοδιόλη-1,2
Ε 406 Άγαρ -άγαρ
Ε 407 Καραγενάνη
Ε 407α Τροποποιημένα φύκη Eucheuma
Ε 410 Κόμμι χαρουπιών
Ε 412 Κόμμι γκουάρ
Ε 413 Τραγακάνθινο κόμμι
Ε 414 Κόμμι ακακίας (αραβικό κόμμι)
Ε 415 Ξανθανικό κόμμι
Ε 416 Κόμμι καράγια
Ε 417 Κόμμι τάρα
Ε 418 Κόμμι τζελάν
Ε 425 Konjac

i) Κόμμι konjac

ii) Γλυκομανάνη konjac
E 432 Μονολαυρική πολυοξυ-αιθυλενο-σορβιτάνη (polysorbate 20)
E 433 Μονοελαϊκή πολυοξυ-αιθυλενο-σορβιτάνη (polysorbate 80)
E 434 Μονοπαλμιτική πολυοξυ-αιθυλενο-σορβιτάνη (polysorbate
40)
E 435 Μονοστεατική πολυοξυ-αιθυλενο-σορβιτάνη (polysorbate
60)
E 436 Τριστεατική πολυοξυ-αιθυλενο-σορβιτάνη (polysorbate 65)
Ε 440 Πηκτίνες

i) Πηκτίνη

ii) Αμιδούχος πηκτίνη
Ε 442 Φωσφατίδια του αμμωνίου
Ε 444 Ισοβουτυρική οξική σακχαρόζη
Ε 445 Εστέρες γλυκερίνης με κολοφώνιο ξύλου
Ε 460 Κυτταρίνη (μικροκρυσταλλική ή σε σκόνη)
Ε 461 Μεθυλοκυτταρίνη
Ε 462 * Αιθυλοκυτταρίνη
Ε 463 Υδροξυπροπυλοκυτταρίνη
Ε 464 Υδροξυπροπυλομεθυλοκυτταρίνη
Ε 465 Αιθυλομεθυλοκυτταρίνη
Ε 466 Καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη

Καρβοξυμεθυλοκυτταρινικό νάτριο
E 468 Νάτριο της καρβοξυμεθυλο κυτταρίνης με σταυροδεσμούς
Ε 469 Προϊόν ενζυμικής υδρόλυσης της καρβοξυμεθυλοκυτταρίνης
Ε 470 α Άλατα λιπαρών οξέων με νάτριο, κάλιο και ασβέστιο
Ε 470 β Άλατα λιπαρών οξέων με μαγνήσιο
Ε 471 Μονο- και δι-γλυκερίδια λιπαρών οξέων
Ε 472 α Εστέρες του οξικού οξέος με μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 472 β Εστέρες του γαλακτικού οξέος με μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 472 γ Εστέρες του κιτρικού οξέος με μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 472 δ Εστέρες του τρυγικού οξέος με μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 472 ε Εστέρες του μονο- και δι-ακετυλο-τρυγικού οξέος με
μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 472 στ Μικτοί εστέρες του οξικού και τρυγικού οξέος με μονο-
και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 473 Εστέρες λιπαρών οξέων με σακχαρόζη
Ε 474 Σακχαρογλυκερίδια
Ε 475 Πολυγλυκερίδια λιπαρών οξέων
Ε 476 Πολυγλυκερίδια του πολυρυκινελαϊκού οξέος
Ε 477 Εστέρες λιπαρών οξέων με προπανο- διόλη-1,2
Ε 479β Θερμικώς οξειδωμένο σογιέλαιο που έχει αντιδράσει με
μονο- και δι-γλυκερίδια
λιπαρών οξέων
Ε 481 Στεατοϋλο-2-γαλακτυλικό νάτριο
Ε 482 Στεατοϋλο-2-γαλακτυλικό ασβέστιο
Ε 483 Τρυγικό στεατύλιο
E 491 Μονοστεατική σορβιτάνη
E 492 Τριστεατική σορβιτάνη
E 493 Μονολαυρική σορβιτάνη
E 494 Μονοελαϊκή σορβιτάνη
E 495 Μονοπαλμιτική σορβιτάνη
Ε 1103 Ιμβερτάση

 

Ενισχυτικά γεύσης, Οξέα, Ρυθμιστές οξύτητας,
Αντισυσωματοποιητικοί παράγοντες, Τροποποιημένα άμυλα, Διογκωτικά αρτοποιίας, Αντιαφριστικοί παράγοντες, Υλικά για γλασάρισμα, Βελτιωτικό αλεύρων, Σκληρυντικοί παράγοντες, Υγροσκοπικά μέσα, Ένζυμα, Διογκωτικοί παράγοντες, Προωστικοί παράγοντες, Αέρια συσκευασίας

Κωδικός Περιγραφή
Ε 170 Ανθρακικά άλατα ασβεστίου

i) Ανθρακικό ασβέστιο

ii) Όξινο ανθρακικό ασβέστιο
Ε 260 Οξικό οξύ
Ε 261 Οξικό κάλιο
Ε 262 Άλατα του οξικού οξέος με νάτριο

i) Οξικό νάτριο

ii) Όξινο οξικό νάτριο (διοξικό νάτριο)
Ε 263 Οξικό ασβέστιο
Ε 270 Γαλακτικό οξύ
Ε 290 Διοξείδιο του άνθρακα
Ε 296 Μηλικό οξύ
Ε 297 Φουμαρικό οξύ
Ε 325 Γαλακτικό νάτριο
Ε 326 Γαλακτικό κάλιο
Ε 327 Γαλακτικό ασβέστιο
Ε 330 Κιτρικό οξύ
Ε 331 Άλατα του κιτρικού οξέος με νάτριο

i) Δισόξινο κιτρικό νάτριο

ii) Όξινο κιτρικό νάτριο

iii) Κιτρικό νάτριο
Ε 332 Άλατα του κιτρικού οξέος με κάλιο

i) Δισόξινο κιτρικό κάλιο

ii) Κιτρικό κάλιο
Ε 333 Άλατα του κιτρικού οξέος με ασβέστιο

i) Δισόξινο κιτρικό ασβέστιο

ii) Όξινο κιτρικό ασβέστιο

iii) Κιτρικό ασβέστιο
Ε 334 Τρυγικό οξύ L+-
Ε 335 Άλατα του τρυγικού οξέος με νάτριο

i) Όξινο τρυγικό νάτριο

ii) Τρυγικό νάτριο
Ε 336 Άλατα του τρυγικού οξέος με κάλιο

i) Όξινο τρυγικό κάλιο

ii) Τρυγικό κάλιο
Ε 337 Τρυγικό καλιονάτριο
Ε 338 Φωσφορικό οξύ
E 339 Φωσφορικά άλατα νατρίου

i) Δισόξινο φωσφορικό νάτριο

ii) Όξινο φωσφορικό νάτριο

iii) Φωσφορικό νάτριο
E 340 Φωσφορικά άλατα καλίου

i) Δισόξινο φωσφορικό κάλιο

ii) Όξινο φωσφορικό κάλιο

iii) Φωσφορικό κάλιο
E 341 Φωσφορικά άλατα ασβεστίου

i) Δισόξινο φωσφορικό ασβέστιο

ii) Όξινο φωσφορικό ασβέστιο

iii) Φωσφορικό ασβέστιο
E 343 Φωσφορικά άλατα μαγνησίου

i) Δισόξινο φωσφορικό μαγνήσιο

ii) Όξινο φωσφορικό μαγνήσιο
Ε 350 Άλατα του μηλικού οξέος με νάτριο

i) Μηλικό νάτριο

ii) Όξινο μηλικό νάτριο
Ε 351 Μηλικό κάλιο
Ε 352 Άλατα του μηλικού οξέος με ασβέστιο

i) Μηλικό ασβέστιο

ii) Όξινο μηλικό ασβέστιο
Ε 353 Μετατρυγικό οξύ
Ε 354 Τρυγικό ασβέστιο
Ε 355 Αδιπικό οξύ
Ε 356 Αδιπικό νάτριο
Ε 357 Αδιπικό κάλιο
Ε 363 Ηλεκτρικό οξύ
Ε 380 Κιτρικό αμμώνιο
Ε 385 Αιθυλενοδιαμινοτετραοξικό ασβεστιονάτριο (άλας του EDTA
με ασβεστιονάτριο)
Ε 422 Γλυκερίνη
Ε 426* Ημικυτταρίνη σόγιας
Ε 431 Στεατικό πολυοξυαιθυλένιο (40)
E 450 Άλατα του πυροσφωρικού οξέος

i) Δισόξινο πυροφωσφορικό νάτριο

ii) Όξινο πυροφωσφορικό κάλιο

iii) Πυροφωσφορικό νάτριο

iv) Πυροφωσφορικό κάλιο

v) Πυροφωσφορικό ασβέστιο

vii) Δισόξινο πυροφωσφορικό ασβέστιο
E 451 Άλατα του τριφωσφορικού οξέος

i) Τριφωσφορικό νάτριο

ii) Τριφωσφορικό κάλιο
E 452 Πολυφωσφορικά άλατα

i) Πολυφωσφορικό νάτριο

ii) Πολυφωσφορικό κάλιο

iii) Πολυφωσφορικό ασβέστιο- νάτριο

iv) Πολυφωσφορικά άλατα ασβεστίου
E 459 β-κυκλοδεξτρίνη
Ε 500 Ανθρακικά άλατα νατρίου

i) Ανθρακικό νάτριο

ii) Όξινο ανθρακικό νάτριο

iii) Σεσκιανθρακικό νάτριο
Ε 501 Ανθρακικά άλατα καλίου

i) Ανθρακικό κάλιο

ii) Όξινο ανθρακικό κάλιο
Ε 503 Ανθρακικά άλατα αμμωνίου

i) Ανθρακικό αμμώνιο

ii) Όξινο ανθρακικό αμμώνιο
Ε 504 Ανθρακικά άλατα μαγνησίου

i) Ανθρακικό μαγνήσιο

ii) Ανθρακικό υδροξείδιο του μαγνησίου ( Όξινο ανθρακικό μαγνήσιο)
Ε 507 Υδροχλωρικό οξύ
Ε 508 Χλωριούχο κάλιο
Ε 509 Χλωριούχο ασβέστιο
Ε 511 Χλωριούχο μαγνήσιο
Ε 512 Χλωριούχος κασσίτερος
Ε 513 Θειικό οξύ
Ε 514 Άλατα του θειϊκού οξέος με νάτριο

i) Θειικό νάτριο

ii) Όξινο θειικό νάτριο
Ε 515 Άλατα του θειικού οξέος με κάλιο

i) Θειικό κάλιο

ii) Όξινο θειικό κάλιο
Ε 516 Θειικό ασβέστιο
Ε 517 Θειϊκό αμμώνιο
Ε 520 Θειϊκό αργίλιο
Ε 521 Θειϊκό αργιλιονάτριο
Ε 522 Θειϊκό αργιλιοκάλιο
Ε 523 Θειϊκό αργιλιοαμμώνιο
Ε 524 Υδροξείδιο του νατρίου
Ε 525 Υδροξείδιο του καλίου
Ε 526 Υδροξείδιο του ασβεστίου
Ε 527 Υδροξείδιο του αμμωνίου
Ε 528 Υδροξείδιο του μαγνησίου
Ε 529 Οξείδιο του ασβεστίου
Ε 530 Οξείδιο του μαγνησίου
Ε 535 Σιδηροκυανιούχο νάτριο
Ε 536 Σιδηροκυανιούχο κάλιο
Ε 538 Σιδηροκυανιούχο ασβέστιο
Ε 541 Φωσφορικό αργιλιονάτριο, όξινη ουσία
E 551 Διοξείδιο του πυριτίου
E 552 Πυριτικό ασβέστιο
E 553α i) Ορθοπυριτικό μαγνήσιο

ii) Τριπυριτικό μαγνήσιο
E 553β Τάλκης
E 554 Πυριτικό αργιλιονάτριο
E 555 Πυριτικό αργιλιοκάλιο
E 556 Πυριτικό αργιλιασβέστιο
Ε 558 Μπεντονίτης
E 559 Πυριτικό αργίλιο (καολίνης)
Ε 570 Λιπαρά οξέα
Ε 574 Γλυκονικό οξύ
Ε 575 Γλυκονο-δ-λακτόνη
Ε 576 Γλυκονικό νάτριο
Ε 577 Γλυκονικό κάλιο
Ε 578 Γλυκονικό ασβέστιο
Ε 579 Γλυκονικός σίδηρος
Ε 585 Γαλακτικός σίδηρος
Ε 620 Γλουταμινικό οξύ
Ε 621 Όξινο γλουταμινικό νάτριο
Ε 622 Όξινο γλουταμινικό κάλιο
Ε 623 Όξινο γλουταμινικό ασβέστιο
Ε 624 Όξινο γλουταμινικό αμμώνιο
Ε 625 Όξινο γλουταμινικό μαγνήσιο
Ε 626 Γουανιλικό οξύ
Ε 627 Γουανιλικό νάτριο
Ε 628 Γουανιλικό κάλιο
Ε 629 Γουανιλικό ασβέστιο
Ε 630 Ινοσινικό οξύ
Ε 631 Ινοσινικό νάτριο
Ε 632 Ινοσινικό κάλιο
Ε 633 Ινοσινικό ασβέστιο
Ε 634 Άλατα με ασβέστιο των 5-ριβοζονουκλεοτιδίων
Ε 635 Άλατα με νάτριο των 5-ριβοζονουκλεοτιδίων
Ε 640 Γλυκίνη και το άλας της με νάτριο
E 650 Οξικός ψευδάργυρος
Ε 900 Διμεθυλοπολυσιλοξάνιο
E 901 Κηρός μελισσών, λευκός και κίτρινος
E 902 Κανδελιλλικός κηρός
E 903 Καρναουβικός κηρός
E 904 Σελάκ
E 905 Μικροκρυσταλλικός κηρός
E 907 Υδρογονωμένο πολύ-1-δεκένιο
E 912 Εστέρες του μοντανικού οξέος
E 914 Κηρός οξειδωμένων πολυαιθυλενίων
Ε 920 L-Κυστεΐνη
Ε 927β Καρβαμίδιο
Ε 938 Αργό
Ε 939 Ήλιο
Ε 941 Άζωτο
Ε 942 Υποξείδιο του αζώτου
E 943α Βουτάνιο
Ε 943β Ισοβουτάνιο
E 944 Προπάνιο
Ε 948 Οξυγόνο
E 949 Υδρογόνο
Ε 999 Εκχύλισμα κιλάιας
Ε 1200 Πολυδεξτρόζη
Ε 1201 Πολυβινυλοπυρρολιδόνη
Ε 1202 Πολυβινυλοπολυπυρρολιδόνη
Ε 1204* Πουλουλάνη
Ε 1404 Οξειδωμένο άμυλο
Ε 1410 Δισόξινο φωσφορικό άμυλο
Ε 1412 Όξινο φωσφορικό άμυλο
Ε 1413 Φωσφορυλιωμένο όξινο φωσφορικό άμυλο
Ε 1414 Ακετυλιωμένο όξινο φωσφορικό άμυλο
Ε 1420 Ακετυλιωμένο άμυλο
Ε 1422 Ακετυλιωμένο όξινο αδιπικό άμυλο
Ε 1440 Υδροξυ προπυλ άμυλο
Ε 1442 Όξινο φωσφορικό υδροξυπροπυλ άμυλο
Ε 1450 Οκτενυλ ηλεκτρικόαμυλονάτριο
E 1451 Ακετυλιωμένο οξειδωμένο άμυλο
Ε 1452* Αργιλιούχο οκτενυλο-ηλεκτρικό άμυλο (SAOS)

Πολυαιθυλενογλυκόλη 6000
Ε 1505 Κιτρικό τριαιθύλιο
E 1517 Διοξικός γλυκερινεστέρας (διακετίνη)
E 1518 Τριοξικό γλυκερύλιο (τριακετίνη)
E 1519 Βενζυλική αλκοόλη
E 1520 Προπανο-1,2-διόλη (προπυλενογλυκόλη)
* Οι προσθήκες των προσθέτων: Ε426, Ε462, Ε586, Ε968, Ε1204 και Ε1452
έγιναν με την
Οδηγία 2006/52/ΕΚ. Σύμφωνα με το άρθρο 3 της εν λόγω Οδηγίας, τα κράτη
μέλη θέτουν σε ισχύ
έως τις 15 Φεβρουαρίου 2008 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και
διοικητικές διατάξεις για
να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία.

-->